W opisanej sytuacji kluczowe są dwie potrzeby podopiecznej: zmniejszenie poczucia osamotnienia oraz rozwijanie zainteresowań literaturą i nawiązywanie relacji. Najlepiej odpowiada na to udział w zajęciach uniwersytetu trzeciego wieku, ponieważ UTW jest nastawiony na edukację, kulturę, aktywność intelektualną i integrację społeczną seniorów. Zajęcia (wykłady, spotkania tematyczne, koła zainteresowań) naturalnie sprzyjają poznawaniu ludzi i budowaniu sieci wsparcia.
Odpowiedź "udział w warsztatach terapii zajęciowej" nie jest trafna, bo warsztaty terapii zajęciowej są zwykle formą rehabilitacji społecznej i zawodowej dla osób z niepełnosprawnościami, ukierunkowaną na terapię i usprawnianie, a nie na hobby czy edukację w rozumieniu UTW. Może wspierać kontakty społeczne, ale nie jest najbardziej adekwatną propozycją przy potrzebie rozwoju zainteresowań literackich.
"Pobyt w środowiskowym domu samopomocy" także nie jest rozwiązaniem pierwszego wyboru w tym opisie. ŚDS to forma wsparcia dziennego, często dla osób wymagających systematycznego treningu umiejętności lub wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. W pytaniu nie ma przesłanek, że podopieczna potrzebuje takiego poziomu pomocy – głównym problemem jest samotność i chęć aktywności kulturalnej.
"Pobyt w domu pomocy społecznej" jest najmniej dopasowany: to rozwiązanie o charakterze całodobowym, stosowane, gdy osoba wymaga stałej opieki i nie może samodzielnie funkcjonować w dotychczasowych warunkach. W pytaniu nie wskazano takiej potrzeby; celem jest raczej aktywizacja i integracja.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij potrzebę (integracja, rozwój, towarzystwo), a dopiero potem dobierz instytucję, której głównym celem jest realizacja tej potrzeby. To ogranicza ryzyko wyboru opcji "bardziej instytucjonalnej", ale mniej adekwatnej.
