Odpowiedź "mocznika." jest właściwa, ponieważ w schemacie występują jednocześnie surowce NH3 i CO2, a także typowe węzły aparaturowe dla instalacji karbamidowej: reaktor, kolumny rozprężające, absorbery, sprężarka CO2, pompy wysokiego ciśnienia oraz obieg recyrkulacji związków amonowych (zawracanie CO2 i NH3 w roztworze soli amonowych). Dodatkową wskazówką jest informacja o strumieniu "roztwór produktu do krystalizacji, suszenia i granulacji", co odpowiada praktyce wytwarzania mocznika w postaci stałej (prill/granulat) z roztworu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "nitrobenzenu." – nitrobenzen otrzymuje się przez nitrowanie benzenu mieszaniną nitrującą; w typowym układzie kluczowe są strumienie benzenu i czynników nitrujących oraz aparatura do separacji/neutralizacji, a nie doprowadzenie CO2 i obieg wysokociśnieniowy NH3–CO2.
- "saletry amonowej." – saletra amonowa powstaje z reakcji amoniaku z kwasem azotowym; w takim schemacie spodziewano by się strumieni HNO3 i NH3 oraz etapów odparowania/krystalizacji, ale obecność CO2 jako głównego surowca i sprężarki CO2 nie jest charakterystyczna.
- "kwasu azotowego(V)." – produkcja HNO3 wymaga utleniania NH3 powietrzem na katalizatorze, a kluczowe są gazy NOx, absorpcja tlenków azotu i układ wież absorpcyjnych; CO2 nie jest typowym surowcem procesu, a opis produktu jako roztworu do krystalizacji/suszenia/granulacji nie pasuje do kwasu azotowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie widzisz parę surowców NH3 + CO2 oraz informację o granulacji produktu, najczęściej chodzi o mocznik. Dla pewności sprawdź, czy w legendzie/obiegach pojawiają się elementy recyrkulacji i aparatura wysokociśnieniowa typowa dla syntezy karbamidu.
