W pytaniu chodzi o wymaganą dokładność pomiaru położenia znaków granicznych w odniesieniu do najbliżej położonych punktów osnowy geodezyjnej. Taka dokładność jest elementem kontroli jakości prac związanych z granicami nieruchomości: wynik pomiaru ma być wiarygodnie dowiązany do osnowy, aby można było go bezpiecznie wykorzystać w dokumentacji i opracowaniach.
Odpowiedź "0,10 m" wskazuje wymóg dokładności na poziomie dziesięciu centymetrów względem punktów osnowy. To wartość, którą należy kojarzyć z pomiarem znaków granicznych – nie jest to ani wymóg "laboratoryjnie" bardzo ostry, ani zbyt luźny, który obniżałby jakość danych o granicach.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- "0,05 m" jest często wybierane intuicyjnie, bo "mniej to lepiej", jednak taka wartość może dotyczyć innych zadań lub warunków pomiaru. W tym pytaniu nie jest wskazanym wymogiem.
- "0,15 m" oraz "0,20 m" oznaczają mniejszą dokładność (większy dopuszczalny błąd). W kontekście znaków granicznych mogłoby to prowadzić do zbyt dużej niepewności położenia, dlatego nie stanowi poprawnej odpowiedzi.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętuj wartości przez powiązanie ich z obiektem pomiaru. Granice nieruchomości mają istotne znaczenie prawne i gospodarcze, więc wymaganie jakości nie powinno być skrajnie luźne, ale też musi być realistyczne do osiągnięcia w typowych warunkach terenowych.