KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2020 (test 3)

PYTANIE NR 26.
Jaką dokładność pomiaru względem najbliżej położonych punktów osnowy geodezyjnej należy uzyskać przy pomiarze znaków granicznych?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W pomiarze znaków granicznych wymagane jest takie nawiązanie do najbliższych punktów osnowy geodezyjnej, aby uzyskać dokładność 0,10 m.
Wartości 0,05 m oraz 0,15–0,20 m nie odpowiadają typowemu wymogowi jakości dla tego rodzaju pomiaru.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu chodzi o wymaganą dokładność pomiaru położenia znaków granicznych w odniesieniu do najbliżej położonych punktów osnowy geodezyjnej. Taka dokładność jest elementem kontroli jakości prac związanych z granicami nieruchomości: wynik pomiaru ma być wiarygodnie dowiązany do osnowy, aby można było go bezpiecznie wykorzystać w dokumentacji i opracowaniach.

Odpowiedź "0,10 m" wskazuje wymóg dokładności na poziomie dziesięciu centymetrów względem punktów osnowy. To wartość, którą należy kojarzyć z pomiarem znaków granicznych – nie jest to ani wymóg "laboratoryjnie" bardzo ostry, ani zbyt luźny, który obniżałby jakość danych o granicach.

Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?

  • "0,05 m" jest często wybierane intuicyjnie, bo "mniej to lepiej", jednak taka wartość może dotyczyć innych zadań lub warunków pomiaru. W tym pytaniu nie jest wskazanym wymogiem.
  • "0,15 m" oraz "0,20 m" oznaczają mniejszą dokładność (większy dopuszczalny błąd). W kontekście znaków granicznych mogłoby to prowadzić do zbyt dużej niepewności położenia, dlatego nie stanowi poprawnej odpowiedzi.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętuj wartości przez powiązanie ich z obiektem pomiaru. Granice nieruchomości mają istotne znaczenie prawne i gospodarcze, więc wymaganie jakości nie powinno być skrajnie luźne, ale też musi być realistyczne do osiągnięcia w typowych warunkach terenowych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To informacja, jak precyzyjnie wyznaczono położenie mierzonego punktu (np. znaku granicznego) po dowiązaniu do najbliższych punktów osnowy. W praktyce opisuje wymaganą jakość nawiązania i to, jak duży błąd położenia jest dopuszczalny w wyniku pomiaru.
W tego typu pytaniach egzaminacyjnych wskazywana wymagana dokładność względem najbliższych punktów osnowy to 0,10 m. Warto zapamiętać ją jako typową wartość przypisaną do pomiaru znaków granicznych, a nie do innych prac (np. tyczenia).
To typowe dystraktory, które mają sprawdzić, czy zdający nie kieruje się zasadą "im mniej, tym lepiej" albo nie myli wymagań z innych rodzajów pomiarów. Różnice są niewielkie, więc pytanie testuje znajomość konkretnego standardu dokładności.
Pomaga skojarzenie zadania z celem: pomiar znaków granicznych dotyczy odtworzenia/utrwalenia przebiegu granic w dokumentacji, więc zapamiętaj wartość przypisaną do granic. Dla tyczenia i inwentaryzacji mogą obowiązywać inne wymagania, zależnie od obiektu.
Pytanie mówi o "najbliżej położonych punktach osnowy", czyli o nawiązaniu pomiaru do otoczenia osnowy, a nie do pojedynczego punktu. W praktyce ocena jakości wynika z całego sposobu dowiązania (układ stanowisk, obserwacje, kontrola).
Najczęstszy błąd to automatyczne wybieranie najmniejszej liczby (0,05 m) bez rozróżnienia rodzaju pracy. Drugi błąd to wybór większych wartości (0,15–0,20 m), bo wydają się "bezpieczne", ale w kontekście granic oznaczają zbyt małą jakość danych.
Kluczowe jest poprawne nawiązanie do osnowy: dobór właściwych punktów, kontrola stabilności i identyfikacji punktów, odpowiednia geometria pomiaru oraz weryfikacja wyników (np. obserwacje kontrolne). Sama rozdzielczość instrumentu nie gwarantuje spełnienia wymogu.
W pytaniach testowych często mówi się skrótowo o "dokładności" bez doprecyzowania miary błędu. Na egzaminie należy przyjąć interpretację zgodną z kontekstem pytania i materiałami nauczania. Gdy brak doprecyzowania, kluczowe jest rozpoznanie właściwej wartości liczbowej.
Gdy wyniki pomiaru granic i znaków granicznych są wykorzystywane w dokumentacji dotyczącej nieruchomości (np. do aktualizacji danych, opracowań granicznych, analiz przebiegu granic). To typowy obszar kompetencji w kwalifikacji związanej z katastrem i gospodarką nieruchomościami.
Ułóż listę najczęściej pojawiających się wartości i powiąż je z rodzajem pracy (granice, osnowy, inwentaryzacje, tyczenie). Ucz się na zestawach pytań i zawsze sprawdzaj, czego dotyczy dokładność: położenia punktu, różnicy współrzędnych czy zgodności z osnową.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z geodezji dotyczące osnów geodezyjnych i oceny dokładności
  • Instrukcje/wytyczne branżowe używane w kształceniu technika geodety (rozdziały o pomiarach granic i osnowie)
  • Zadania testowe z zakresu BUD.19 dotyczące granic nieruchomości i jakości pomiarów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego