KWALIFIKACJA ELM3 - STYCZEŃ 2017 (test 2)

Do sprawdzenia prędkości obrotowej wirującego wału silnika często stosuje się metodę stroboskopową, ponieważ umożliwia ona bezkontaktową kontrolę ruchu obrotowego. Stroboskop emituje krótkie błyski światła o regulowanej częstotliwości. Gdy częstotliwość błysków jest zsynchronizowana z ruchem obrotowym (np. jeden błysk na jeden obrót lub wielokrotność), obserwowany znacznik na wale lub elemencie sprzęgniętym sprawia wrażenie "zamrożonego" lub poruszającego się bardzo wolno. Wtedy prędkość obrotową odczytuje się z nastawy urządzenia (z uwzględnieniem możliwych wielokrotności).

Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne w tym kontekście:

• "Ultradźwiękową" – ultradźwięki są powszechnie używane m.in. do defektoskopii, pomiarów odległości lub wykrywania nieszczelności, ale nie są typową nazwą metody bezpośredniego sprawdzania prędkości obrotowej wału w standardowych zadaniach diagnostyki mechatronicznej.
• "Radiometryczną" – radiometria dotyczy pomiaru promieniowania (np. w zastosowaniach laboratoryjnych, środowiskowych lub specjalistycznych). Nie jest to standardowa metoda kontroli obrotów wału silnika w urządzeniach mechatronicznych.
• "Termoluminescencyjną" – termoluminescencja odnosi się do zjawisk materiałowych (emisja światła po ogrzaniu materiału wcześniej naświetlonego). Nie jest to metoda pomiaru prędkości obrotowej.

W praktyce utrzymania ruchu warto pamiętać o typowych alternatywach dla stroboskopu (już poza zakresem tego pytania): tachometr kontaktowy, tachometr laserowy czy enkoder. Wybór metody zależy od dostępności miejsca, bezpieczeństwa, wymaganej dokładności oraz tego, czy pomiar ma być ciągły czy kontrolny.