Diaskopia (zwana też vitropresją) to prosta metoda diagnostyczna wykonywana przez uciśnięcie skóry przezroczystą płytką (szklaną lub plastikową). Jej istota polega na tym, że ucisk chwilowo usuwa wpływ krwi z powierzchownych naczyń, przez co zmienia się wygląd rumienia.
Dzięki temu diaskopia pozwala ocenić, z czego wynika widoczna barwa skóry w danym miejscu:
- Jeśli zmiana blednie po ucisku, wskazuje to na dominujący udział czynnika naczyniowego (np. rumień, poszerzone naczynka).
- Jeśli zmiana nie blednie, bardziej prawdopodobne jest tło barwnikowe (pigment), bo ucisk nie usuwa barwnika.
Z tego powodu odpowiedź "Diaskopia." pasuje do pytania o metodę służącą do określenia barwy (w sensie rozróżnienia, czy barwa jest naczyniowa czy pigmentacyjna oraz oceny barwy po wyłączeniu wpływu naczyń).
Pozostałe propozycje dotyczą innych właściwości skóry i nie służą bezpośrednio do oceny barwy:
- "Profilometria." to metoda oceny mikroreliefu, chropowatości i struktury powierzchni (np. zmarszczek), a nie koloru.
- "Termografia." obrazuje rozkład temperatury (promieniowanie podczerwone), co może wspierać ocenę stanów zapalnych lub ukrwienia, ale nie jest klasyczną metodą określania barwy skóry.
- "Ekstensometria." mierzy elastyczność i rozciągliwość tkanek, czyli cechy mechaniczne.
W nauce do egzaminu warto kojarzyć diaskopię z testem "blednie/nie blednie" oraz z praktycznym zastosowaniem w różnicowaniu rumienia naczyniowego i przebarwień.
