Podczas orki na glebach mozaikowych opór roboczy pługa zmienia się często i skokowo (inne uwilgotnienie, skład mechaniczny, zwięzłość), a wyraźne nierówności terenu dodatkowo powodują wahania głębokości pracy. W takiej sytuacji najlepszym rozwiązaniem jest regulacja mieszana, ponieważ łączy dwa mechanizmy sterowania:
- element pozycyjny – dąży do utrzymania narzędzia na zadanej wysokości/położeniu, co pomaga trzymać zadaną głębokość roboczą,
- element siłowy (uciągu) – reaguje na wzrost oporu (np. gdy pług trafi na zwięźlejszy fragment), chwilowo odciążając narzędzie i stabilizując pracę zestawu.
Dzięki temu na zmiennej glebie i nierównościach łatwiej uzyskać bardziej równomierną orkę, a jednocześnie zmniejszyć ryzyko przeciążenia silnika, wzrostu poślizgu kół i "szarpania" narzędzia.
Odpowiedź "Pozycyjną." jest mniej właściwa w mozaice glebowej, bo sama regulacja pozycyjna koncentruje się na położeniu narzędzia i słabiej kompensuje nagłe zmiany oporu – w praktyce może to skutkować większymi wahaniami obciążenia i poślizgu.
Odpowiedź "Siłową." lepiej radzi sobie ze zmianami oporu, ale może powodować większe odchylenia głębokości (narzędzie "odpuszcza" przy wzroście uciągu). Na nierównościach i przy oczekiwaniu możliwie stałej głębokości bywa to niekorzystne.
Odpowiedź "Ciśnieniową." nie jest standardowym, jednoznacznym trybem regulacji głębokości orki w typowym ujęciu dydaktycznym (częściej rozróżnia się pozycyjną, siłową i mieszaną). Samo "ciśnienie" w układzie nie opisuje celu regulacji (położenie vs uciąg), więc jako wybór do zadania jest najsłabsze.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się zmienność warunków (mozaika) i nierówności, najczęściej szukaj rozwiązania kompromisowego stabilizującego zarówno głębokość, jak i obciążenie – czyli regulacji mieszanej.
