W manometrze analogowym wynik odczytuje się przez porównanie położenia wskazówki z podziałką (skalą) naniesioną na tarczy. Kluczowe jest rozpoznanie:
- jednostki (tu: bary),
- działek głównych (większe kreski z opisanymi wartościami),
- działek pośrednich (mniejsze kreski pomiędzy wartościami głównymi),
- zakresu przyrządu, aby nie pomylić rzędu wielkości.
Odpowiedź "850 barów" jest zgodna z odczytem wskazówki na skali: wskazówka znajduje się pomiędzy kolejnymi wartościami głównymi, a podziałka pośrednia pozwala określić wartość pośrednią (interpolację), czyli 850 barów.
Odpowiedź "570 barów" typowo wynika z pomylenia kresek skali (np. odczytu z niewłaściwego przedziału lub nieuwzględnienia, że małe kreski oznaczają stały przyrost). "8 500 barów" i "12 300 barów" wskazują na błąd rzędu wielkości: dopisanie dodatkowego zera lub interpretację skali tak, jakby przyrząd pracował w wielokrotnie większym zakresie.
W praktyce (automatyka przemysłowa) poprawny odczyt ciśnienia jest ważny przy uruchamianiu i diagnostyce układów pneumatycznych/hydraulicznych. Aby ograniczyć błąd paralaksy, należy patrzeć prostopadle na tarczę, a w manometrach z lusterkiem ustawić oko tak, by wskazówka pokryła się ze swoim odbiciem.
