W poprawie komfortu akustycznego wnętrz liczą się cechy materiału okładziny: jego struktura, sprężystość oraz zdolność do częściowego rozpraszania i pochłaniania energii fali dźwiękowej. Korek jest materiałem o charakterystycznej, komórkowej (porowatej) budowie i pewnej elastyczności, co w praktyce sprzyja lepszemu tłumieniu dźwięków w porównaniu z wieloma cienkimi, gładkimi okładzinami.
Odpowiedź "korkowej" jest więc właściwa, bo tapeta korkowa stanowi "miększą" i bardziej tłumiącą warstwę wykończenia niż typowe tapety dekoracyjne, co może ograniczać odczuwalność hałasu w pomieszczeniu (szczególnie w zakresie pogłosu i częściowo dźwięków powietrznych).
Pozostałe propozycje są mniej trafne:
- "typu raufaza" (tapeta strukturalna) poprawia głównie efekt wizualny i maskuje nierówności, a jej wpływ akustyczny jest zwykle niewielki, bo to wciąż relatywnie cienka warstwa.
- "papierowej" dotyczy najlżejszych, cienkich tapet, które z zasady mają mały wpływ na tłumienie dźwięków.
- "gładkiej winylowej" bywa trwalsza i zmywalna, ale jako gładka i dość cienka powłoka nie jest typowym materiałem akustycznym; jej wkład w poprawę akustyki ściany jest na ogół ograniczony.
W praktyce warto pamiętać, że końcowy efekt zależy też od: jakości podłoża, obecności pustek powietrznych, sposobu klejenia oraz tego, czy celem jest redukcja pogłosu w pokoju czy ograniczenie przenikania dźwięku między pomieszczeniami. Same tapety mają ograniczony wpływ na izolacyjność przegrody w porównaniu z rozwiązaniami warstwowymi (np. okładzinami na ruszcie), ale spośród typowych tapet korek jest najbliżej materiałów o korzystniejszych właściwościach akustycznych.
