Aby obliczyć temperaturę zastępczą klimatu w podziemnym wyrobisku, trzeba zebrać takie dane, które opisują zarówno stan termiczno-wilgotnościowy powietrza, jak i wpływ ruchu powietrza na odczuwanie ciepła przez człowieka. Dlatego jako dane pomiarowe przyjmuje się:
- temperaturę termometru suchego (temperaturę powietrza),
- temperaturę termometru wilgotnego (związaną z parowaniem i wilgotnością),
- prędkość powietrza w miejscu pomiaru (wpływa na intensywność konwekcji i parowania potu).
Odpowiedź "temperatury termometrem suchym i wilgotnym oraz prędkość powietrza" jest poprawna, bo obejmuje komplet kluczowych wielkości wejściowych potrzebnych do wyznaczenia wskaźnika. W praktyce: dwie temperatury dostarczają informacji o warunkach cieplno-wilgotnościowych, natomiast prędkość powietrza decyduje, czy te same temperatury będą odczuwane jako bardziej "duszne" (mały ruch powietrza) czy bardziej "znośne" (większy ruch powietrza).
Odpowiedź "temperatury termometrem suchym i wilgotnym" jest niepełna: pomija ruch powietrza, przez co nie opisuje w pełni warunków oddawania ciepła przez organizm. Odpowiedź "wilgotność i prędkość powietrza" także jest niepełna, bo zamiast temperatury suchej i wilgotnej podaje wilgotność (która bywa wielkością pochodną i nie zastępuje bezpośrednio zestawu wymaganych temperatur). Odpowiedź "intensywność chłodzenia" odnosi się do innego sposobu oceny mikroklimatu (oddziaływania chłodzącego), a nie do zestawu danych koniecznych do obliczenia temperatury zastępczej.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o wskaźnikach mikroklimatu najpierw zidentyfikuj co jest mierzone (temperatury, prędkość), a dopiero potem co jest obliczane (wskaźnik/temperatura zastępcza).
