KWALIFIKACJA INF6 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 34.
Aby routery na podstawie znajomości topologii sieci i informacji o stanie łączy mogły samodzielnie przeliczać trasy według algorytmu Dijkstry, należy w nich skonfigurować protokół
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
OSPF jest protokołem routingu typu link-state: routery tworzą obraz topologii na podstawie informacji o stanie łączy, a następnie lokalnie wyznaczają najkrótsze ścieżki algorytmem SPF (Dijkstry). Pozostałe propozycje nie odpowiadają temu opisowi działania w ujęciu egzaminacyjnym.

Pełne wyjaśnienie:

Opis w pytaniu wskazuje na protokół, w którym routery:

  • zbierają informacje o topologii i stanie łączy (czyli o dostępności i "koszcie" połączeń),
  • budują spójny obraz sieci,
  • a następnie samodzielnie przeliczają trasy za pomocą algorytmu najkrótszej ścieżki (SPF), kojarzonego z algorytmem Dijkstry.

Taki sposób działania jest charakterystyczny dla protokołów klasy link-state. W typowym ujęciu dydaktycznym i egzaminacyjnym najbardziej rozpoznawalnym protokołem link-state w sieciach IP jest OSPF, który wykorzystuje obliczenia SPF do wyznaczenia najlepszych tras na podstawie zebranej informacji o łączach.

Odpowiedź "RIPv2" jest myląca, ponieważ RIP jest klasycznie kojarzony z mechanizmem wektorowym odległości (router nie operuje na pełnej topologii, tylko na informacjach o odległości/metryce do sieci). To inny model rozchodzenia się informacji i inny sposób wyznaczania tras.

Odpowiedź "IGRP" również nie pasuje do opisu topologii i stanu łączy w rozumieniu link-state; dodatkowo jest to rozwiązanie historyczne, dziś spotykane głównie w kontekście wiedzy ogólnej/legacy, a nie jako współczesny wybór projektowy.

Odpowiedź "IS-IS" bywa łączona z podejściem link-state w sieciach, jednak w ramach tego pytania poprawna pozostaje wskazana opcja OSPF, bo to ona jest bezpośrednio identyfikowana z algorytmem Dijkstry/SPF w typowych materiałach szkolnych dotyczących routingu IP.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się jednocześnie "topologia", "stan łączy" i "Dijkstra/SPF", szukaj protokołu link-state, a nie distance-vector.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To protokół, w którym routery rozgłaszają informacje o stanie łączy i budują bazę topologii sieci. Na tej podstawie każdy router sam oblicza najlepsze trasy (np. algorytmem SPF/Dijkstry), zamiast opierać się wyłącznie na "odległości" podawanej przez sąsiadów.
Algorytm Dijkstry (SPF) wyznacza najkrótsze ścieżki w grafie: węzły to routery, a krawędzie to łącza z kosztami. Router, mając obraz topologii, oblicza drzewo najkrótszych ścieżek do wszystkich sieci i na tej podstawie uzupełnia tablicę routingu.
OSPF zbiera informacje o stanie łączy i tworzy spójny model topologii (baza stanu łączy). Następnie każdy router lokalnie uruchamia obliczenia SPF, aby wybrać trasy o najmniejszym koszcie. To dokładnie odpowiada opisowi "zna topologię i sam przelicza trasy".
W typowym ujęciu dydaktycznym nie. RIP jest klasyfikowany jako protokół distance-vector, gdzie routery wymieniają informacje o "odległości" do sieci (metryce), a nie pełną topologię i stan łączy. Dlatego RIP zwykle nie pasuje do opisu o bazie topologii i SPF.
Szukaj słów kluczowych: topologia, stan łączy, rozsyłanie informacji o łączach oraz obliczanie tras algorytmem SPF/Dijkstry. Taki zestaw wskazuje na protokół link-state; na egzaminach bardzo często będzie to właśnie OSPF.
Konwergencja to czas i proces, w którym routery po zmianie w sieci (awaria łącza, nowa trasa) dochodzą do spójnego widoku routingu i stabilnych tablic tras. Protokoły oparte o stan łączy i SPF są często dobierane tam, gdzie szybka konwergencja ma duże znaczenie.
Najczęściej wymagane jest rozpoznanie: wymiana informacji o łączach, budowa bazy topologii, obliczenia SPF oraz fakt, że każdy router liczy trasy samodzielnie. Uczniowie mylą to z protokołami wektorowymi, które podają "odległość" do sieci bez pełnej mapy topologii.
Takie odpowiedzi pełnią rolę dystraktorów: mają sprawdzić, czy zdający rozróżnia klasy protokołów i wie, które rozwiązania są typowo omawiane jako współczesne IGP. Na egzaminie trzeba dopasować mechanizm działania z opisu, a nie kierować się samą rozpoznawalnością nazwy.
OSPF może być używany jako IGP w sieciach operatorskich, kampusowych i w rozbudowanych sieciach dostępowych, gdy potrzebna jest dobra skalowalność i szybkie reagowanie na awarie łączy. W kontekście sieci kablowych wspiera spójne trasowanie w warstwie IP.
Najczęstsze są: mylenie link-state z distance-vector, utożsamianie "routingu dynamicznego" wyłącznie z RIP oraz pomijanie słów "topologia" i "stan łączy" w treści. Pomaga technika: Dijkstra/SPF + topologia = link-state, a to zwykle kieruje do OSPF.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 47% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że oSPF jest protokołem routingu typu link-state: routery tworzą obraz topologii na podstawie informacji o stanie łączy, a następnie lokalnie wyznaczają najkrótsze ścieżki algorytmem SPF (Dijkstry).

Źródła:

  • RFC 2328: OSPF Version 2, IETF, 1998, https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc2328 (dostęp: 2026-02-27)
  • RFC 2453: RIP Version 2, IETF, 1998, https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc2453 (dostęp: 2026-02-27)
  • RFC 1195: Use of OSI IS-IS for routing in TCP/IP and dual environments, IETF, 1990, https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc1195 (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Dokumenty RFC opisujące protokoły routingu (OSPF, RIP)
  • Podręczniki akademickie/techniczne z podstaw routingu IP (IGP, metryki, konwergencja)
  • Materiały szkoleniowe producentów sprzętu sieciowego dotyczące routingu dynamicznego i SPF

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego