Marchew wytwarza korzeń spichrzowy, którego kształt i jakość silnie zależą od warunków glebowych. Aby korzeń rósł prosto i równomiernie, potrzebuje warstwy gleby o dobrej strukturze, odpowiednim napowietrzeniu i bez silnych przeszkód mechanicznych (zbryleń, podeszwy płużnej, zagęszczeń).
Dlatego właściwym działaniem jest orka głęboka wykonana jesienią. Głęboka orka:
- spulchnia glebę w profilu głębszym niż zabiegi powierzchniowe,
- ułatwia wsiąkanie wody i poprawia stosunki powietrzno-wodne,
- ogranicza ryzyko deformacji (rozwidlenia, skręcenia, zgrubienia) wynikających z natrafiania korzenia na zagęszczenia.
Pozostałe wymienione zabiegi nie są równoważne temu efektowi:
- Kultywatorowanie zwykle działa płycej niż orka i służy głównie do spulchniania roli oraz niszczenia chwastów; może być przydatne, ale nie zastępuje jesiennego głębokiego odwrócenia i spulchnienia profilu w stopniu typowym dla orki głębokiej.
- Włókowanie ma charakter wyrównujący i kruszący wierzchnią warstwę; jest to zabieg raczej wykończeniowy, nie przygotowujący głębokiej warstwy dla korzenia.
- Bronowanie także oddziałuje głównie na powierzchnię: rozbija skorupę, wyrównuje i miesza wierzchnią warstwę; samo w sobie nie zapewni odpowiedniej głębokości spulchnienia dla marchwi.
W praktyce ogrodniczej dąży się do tego, aby stanowisko pod marchew było głębokie, przepuszczalne i bez zwięzłych warstw. To właśnie uzasadnia wybór orki głębokiej jako zabiegu jesiennego, sprzyjającego uzyskaniu kształtnych korzeni.
