W kotłach na biomasę (podobnie jak w innych kotłach na paliwa stałe) zbyt niska temperatura wody powracającej z instalacji c.o. jest zjawiskiem niepożądanym. Gdy do wymiennika kotła wraca zbyt chłodny nośnik, rośnie ryzyko kondensacji pary wodnej ze spalin na chłodnych powierzchniach. Kondensat w obecności związków ze spalin może przyspieszać korozję niskotemperaturową oraz sprzyjać powstawaniu osadów (np. smolistych). W praktyce pogarsza to trwałość kotła i stabilność jego pracy.
Dlatego stosuje się rozwiązania, które podnoszą temperaturę powrotu zanim woda wróci do kotła. Typowym sposobem jest zawór mieszający na powrocie z instalacji: dopuszcza on domieszkę cieplejszej wody z obiegu kotłowego (zasilania) do chłodnej wody powrotnej, tak aby na króćcu powrotnym kotła utrzymać bezpieczniejszą temperaturę. Kluczowa jest lokalizacja "na powrocie", bo to właśnie powrót ma być ogrzany.
- mieszający na powrocie z instalacji – rozwiązanie bezpośrednio realizuje cel: podnosi temperaturę powrotu do źródła ciepła.
- mieszający na zasilaniu instalacji – typowo służy do regulacji temperatury czynnika kierowanego do instalacji (np. obniżanie temperatury zasilania grzejników/podłogówki), ale nie jest to najbardziej bezpośredni wybór, gdy pytanie dotyczy ochrony powrotu do kotła.
- termostatyczny przed grzejnikami c.o. – zawór grzejnikowy reguluje dopływ do pojedynczego odbiornika (komfort w pomieszczeniu), a nie zabezpiecza parametrów pracy kotła jako źródła ciepła.
- termostatyczny na powrocie z instalacji c.o. – termostatyka na powrocie bywa kojarzona z regulacją odbiorników lub równoważeniem, jednak w kontekście zabezpieczenia kotła kluczowe jest aktywne mieszanie/utrzymywanie odpowiedniej temperatury powrotu poprzez układ mieszający.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pada "niska temperatura nośnika powracającego", szukaj odpowiedzi odnoszącej się wprost do powrotu i mechanizmu mieszania, a nie do regulacji temperatury w pomieszczeniu.
