Wiertło z chwytem stożkowym mocuje się zwykle bezpośrednio w stożkowym gnieździe wrzeciona. Gdy rozmiar stożka wiertła nie pasuje do rozmiaru gniazda we wrzecionie, stosuje się tuleję redukcyjną. Jest to element pośredni, który z jednej strony ma stożek pasujący do wrzeciona, a z drugiej gniazdo stożkowe dla wiertła o mniejszym (lub innym) rozmiarze. Taki dobór zapewnia osiowość, sztywność i mniejsze bicie narzędzia.
Odpowiedź "tuleję redukcyjną" jest właściwa, bo rozwiązuje problem różnicy wymiarów stożków i pozwala zamocować wiertło w stożkowym wrzecionie zgodnie z przeznaczeniem.
- "Trzpień drążony" nie jest typowym rozwiązaniem do redukcji rozmiaru stożka w tym zastosowaniu; nazwa może kojarzyć się z elementem pośrednim, ale nie odpowiada funkcji redukcji i standardowego osadzenia wiertła jak tuleja.
- "Oprawkę wiertarską" dobiera się do określonego systemu mocowania; w kontekście wiertła stożkowego i stożkowego wrzeciona kluczowa jest właśnie redukcja stożka, a nie ogólna oprawka.
- "Uchwyt 3-szczękowy" najczęściej służy do mocowania narzędzi z chwytem walcowym. Może być popularny w warsztacie, ale przy wiertłach stożkowych i gnieździe stożkowym nie jest rozwiązaniem właściwym, bo pogarsza sztywność i dokładność w porównaniu z bezpośrednim osadzeniem przez tuleję.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj typ chwytu wiertła (walcowy czy stożkowy) i dopiero potem dobieraj osprzęt. Jeśli widzisz stożek i wrzeciono też jest stożkowe, to zwykle wybór kręci się wokół bezpośredniego osadzenia lub zastosowania redukcji.
