Dewon to okres paleozoiku, a skamieniałości dewońskie występują przede wszystkim w skałach osadowych powstałych w tym czasie (np. w wapieniach i marglach dewońskich). Kluczowa zasada terenowa jest prosta: aby znaleźć skamieniałości określonego wieku, trzeba szukać w rejonach z odsłonięciami skał o tym wieku.
Rejon Kielc (Góry Świętokrzyskie i okolice) jest w Polsce jednym z najbardziej klasycznych obszarów występowania i odsłonięć utworów dewońskich. W okolicy znajdują się liczne wychodnie skał węglanowych oraz stanowiska o znaczeniu dydaktycznym i naukowym, kojarzone właśnie z dewonem. Z tego powodu odpowiedź "Kielc" jest właściwa jako kierunek planowania wycieczki nastawionej na skamieniałości dewońskie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w kontekście tego pytania?
- "Zakopanego" kusi skojarzeniem z górami i odsłonięciami, ale Tatry są typowym obszarem geologicznym o innej budowie i nie są w Polsce standardowym miejscem poszukiwań skamieniałości dewońskich w sensie szkolno-egzaminacyjnym.
- "Jeleniej Góry" (Sudety) to również region o złożonej geologii, jednak nie jest najczęściej wskazywany jako podstawowy, klasyczny teren do rozpoznawania i zbierania skamieniałości dewońskich na poziomie podstawowym.
- "Kazimierza Dolnego" często łączy się z lessami i skałami młodszymi oraz walorami geoturystycznymi, co może prowadzić do błędnego przeniesienia skojarzenia "ciekawe geologicznie" na "dewońskie".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy wieku skamieniałości, w pierwszej kolejności myśl o wieku skał w danym regionie (stratygrafia + geologia regionalna), a dopiero potem o tym, czy miejscowość jest "znana turystycznie".
