Adeps lanae jest tradycyjną (łacińską) nazwą surowca pochodzenia zwierzęcego otrzymywanego z wełny owczej. W języku polskim odpowiada jej lanolina (tłuszcz z wełny owczej), wykorzystywana w farmacji i kosmetyce jako składnik fazy tłuszczowej, substancja pomocnicza oraz element niektórych podłoży maściowych.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: lanolina?
Bo człon "lanae" odnosi się do wełny (łac. lana), a "adeps" oznacza tłuszcz. Razem wskazuje to na tłuszcz wełniany, czyli lanolinę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Olbrot – to nazwa innego rodzaju podłoża/maściowego tłuszczu i nie jest synonimem tłuszczu z wełny owczej. Podobieństwo polega jedynie na tym, że oba mogą być kojarzone z fazą tłuszczową.
- Wosk pszczeli – jest woskiem, a nie tłuszczem wełnianym; ma inne pochodzenie i właściwości (m.in. funkcję usztywniającą w podłożach), więc nie stanowi synonimu Adeps lanae.
- Smalec wieprzowy – jest typowym tłuszczem zwierzęcym (adeps suillus), ale nie pochodzi z wełny, więc nie odpowiada nazwie lanae.
Wskazówka egzaminacyjna: w nazwach łacińskich często pomaga analiza członów: "adeps" = tłuszcz, a drugi człon wskazuje źródło. Jeśli drugi człon kojarzy się z wełną, poprawną odpowiedzią będzie lanolina.
