Adres IPv6 jest identyfikatorem warstwy sieciowej o stałej długości 128 bitów. Oznacza to, że niezależnie od rodzaju adresu (globalny, link-local itp.) jego rozmiar w sensie binarnym jest zawsze taki sam: 128 bitów. To kluczowa różnica względem IPv4, gdzie adres ma 32 bity.
Choć adres jest liczbą binarną, w konfiguracjach i dokumentacji przedstawia się go zwykle w zapisie szesnastkowym, bo jest bardziej czytelny niż zapis binarny. Standardowy zapis IPv6 to 8 grup (tzw. hextetów) po 16 bitów, np. w postaci: 2001:0db8:0000:0000:0000:0000:0000:0001. Dopuszcza się skracanie zapisu (np. pomijanie wiodących zer i kompresję ciągów zer), ale to nie zmienia faktu, że w tle nadal jest to 128-bitowa liczba.
Odpowiedź "128 bitowymi wyrażanymi w postaci napisów szesnastkowych" jest więc poprawna: łączy właściwy rozmiar oraz typową reprezentację tekstową spotykaną w praktyce administracyjnej.
- "64 bitowymi wyrażanymi w postaci napisów binarnych" jest błędne, bo IPv6 nie ma 64 bitów; 64 bity często kojarzą się z częścią adresu (np. identyfikatorem interfejsu w niektórych schematach), ale nie opisują długości całego adresu.
- "256 bitowymi wyrażanymi w postaci napisów szesnastkowych" jest błędne, bo IPv6 nie używa 256-bitowych adresów.
- "32 bitowymi wyrażanymi w postaci napisów binarnych" jest błędne, bo 32 bity to cecha IPv4, nie IPv6.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się porównanie IPv4/IPv6, zapamiętaj parę: IPv4 = 32 bity, IPv6 = 128 bitów. To często testowana podstawa.
