KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 2.
Afazja powoduje u pacjenta zaburzenia w zakresie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Afazja jest zaburzeniem funkcji językowych spowodowanym uszkodzeniem mózgu (np. po udarze). Obejmuje trudności w nadawaniu i/lub rozumieniu wypowiedzi, a także czytaniu i pisaniu, dlatego głównym problemem pacjenta są zaburzenia komunikowania się, a nie pamięci czy pracy zmysłów (słuchu, równowagi).

Pełne wyjaśnienie:

Afazja to nabyte zaburzenie funkcji językowych wynikające z uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego (najczęściej po udarze mózgu, urazie lub w przebiegu chorób neurologicznych). Jej istotą nie jest uszkodzenie narządu mowy (np. krtani) ani zmysłów, lecz problem z przetwarzaniem języka w mózgu.

Dlatego prawidłowa odpowiedź to: komunikowania się. W praktyce może to oznaczać trudność w:

  • mówieniu (np. ubogi słownik, błędy w doborze słów),
  • rozumieniu poleceń i wypowiedzi,
  • czytaniu i pisaniu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Zapamiętywania – pamięć może być w niektórych chorobach współistniejąco zaburzona, ale nie jest to definicyjny, podstawowy skutek afazji. Afazja dotyczy przede wszystkim języka i porozumiewania się.
  • Funkcjonowania zmysłu słuchu – pacjent z afazją może słyszeć prawidłowo, a mimo to nie rozumieć wypowiedzi, bo problem dotyczy interpretacji języka, nie odbioru dźwięków. Zaburzenia słuchu to odrębna kategoria problemów.
  • Funkcjonowania zmysłu równowagi – zaburzenia równowagi mogą występować w chorobach ucha wewnętrznego lub w niektórych uszkodzeniach neurologicznych, ale nie stanowią istoty afazji.

Wskazówki dla opiekuna medycznego: przy podejrzeniu afazji warto stosować krótkie, proste komunikaty, dawać pacjentowi czas na odpowiedź, ograniczać bodźce rozpraszające i korzystać ze wspomagania (gesty, obrazki). To zmniejsza frustrację pacjenta i poprawia współpracę w opiece.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Afazja to nabyte zaburzenie funkcji językowych spowodowane uszkodzeniem mózgu (często po udarze). Dotyczy komunikacji: mówienia, rozumienia mowy, a także czytania i pisania. Nie oznacza automatycznie utraty słuchu ani problemów z równowagą.
Typowe objawy to trudność w znajdowaniu słów, mylenie wyrazów, krótkie lub niegramatyczne wypowiedzi, kłopot z rozumieniem poleceń oraz problemy z czytaniem i pisaniem. Pacjent może być sfrustrowany, bo wie, co chce powiedzieć, ale nie potrafi tego wyrazić.
Afazja dotyczy głównie języka i porozumiewania się, a pamięć to inna funkcja poznawcza. U niektórych pacjentów mogą współistnieć problemy pamięciowe (np. po udarze), ale nie są one definicją afazji. W pytaniu egzaminacyjnym kluczowa jest komunikacja.
Nie. W afazji narząd słuchu może działać prawidłowo, a problem polega na przetwarzaniu i rozumieniu języka w mózgu. Dlatego pacjent może "słyszeć", ale nie rozumieć treści lub nie umieć odpowiedzieć. Zaburzenia słuchu wymagają osobnej oceny.
W afazji problemem jest język (dobór słów, rozumienie, czytanie/pisanie). W dyzartrii pacjent zwykle wie, co chce powiedzieć, ale ma trudność z artykulacją z powodu osłabienia lub niesprawności mięśni. W praktyce: afazja = treść i język; dyzartria = wykonanie mowy.
Stosuj krótkie zdania, jedno polecenie naraz, pytania zamknięte (tak/nie), dawaj czas na odpowiedź i wspieraj się gestem lub obrazkiem. Mów spokojnie i nie poprawiaj na siłę. Ważne jest potwierdzanie zrozumienia oraz unikanie rozmowy "ponad głową" pacjenta.
Pomocne są proste tablice obrazkowe, kartki z podstawowymi potrzebami (ból, pragnienie, toaleta), pisanie pojedynczych słów (jeśli możliwe), wskazywanie palcem, gesty oraz komunikacja niewerbalna. Dobór metody zależy od rodzaju i nasilenia afazji oraz stanu pacjenta.
Najczęściej po udarze mózgu, zwłaszcza gdy uszkodzone są obszary odpowiedzialne za język. Może też wystąpić po urazie czaszkowo-mózgowym lub w chorobach neurologicznych. W opiece długoterminowej ważna jest obserwacja nagłych zmian w mowie i rozumieniu.
Trudności w rozumieniu lub formułowaniu wypowiedzi mogą sprawiać wrażenie braku współpracy. To jednak często skutek zaburzeń językowych, a nie "zła wola". Opiekun powinien zmienić sposób komunikacji, sprawdzić rozumienie prostymi pytaniami i unikać oceniania pacjenta.
Najczęściej myli się afazję z zaburzeniami pamięci albo ze zmysłami (słuch, równowaga), bo wszystkie mogą być skutkiem chorób neurologicznych. Warto zapamiętać: afazja = język i komunikacja. Jeśli odpowiedzi dotyczą mowy/rozumienia, zwykle są właściwym kierunkiem.
info

Około 73% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że afazja jest zaburzeniem funkcji językowych spowodowanym uszkodzeniem mózgu (np. po udarze).

Źródła:

  • MSD Manuals (Professional Edition), hasło: "Aphasia" (opis definicji i objawów) – https://www.msdmanuals.com/professional/neurologic-disorders/cranial-nerve-disorders/aphasia (dostęp: 2026-02-18)
  • National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NINDS), "Aphasia" (opis zaburzeń językowych i komunikacji) – https://www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/aphasia (dostęp: 2026-02-18)
  • American Speech-Language-Hearing Association (ASHA), "Aphasia" (charakterystyka zaburzeń mowy/języka i wpływ na komunikację) – https://www.asha.org/public/speech/disorders/aphasia/ (dostęp: 2026-02-18)

Materiały:

  • Podręczniki z neurologii/neuropsychologii omawiające afazję i zaburzenia mowy
  • Materiały edukacyjne dla personelu opiekuńczego dotyczące komunikacji z pacjentem po udarze
  • Szkolenia z alternatywnych metod komunikacji (AAC) w opiece długoterminowej

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego