W badaniach rynku często rozróżnia się dwa niezależne podziały informacji: pierwotne vs wtórne oraz wewnętrzne vs zewnętrzne.
Informacje wtórne (dane zastane) to takie, które zostały już wcześniej zebrane w innym celu i są ponownie wykorzystywane. Ich przeciwieństwem są informacje pierwotne, czyli pozyskiwane specjalnie na potrzeby konkretnego problemu badawczego (np. ankieta zrealizowana przez agencję dla nowej kampanii, wywiady, obserwacje, testy reklam).
Źródła zewnętrzne znajdują się poza organizacją, a źródła wewnętrzne pochodzą z wnętrza firmy (np. dane sprzedażowe, CRM, historia kampanii, raporty z działań własnych).
W opisie zadania agencja pobiera z GUS dane historyczne z ostatniego dziesięciolecia. Są to dane opublikowane przez instytucję publiczną, czyli pochodzą spoza agencji (źródło zewnętrzne). Jednocześnie są to dane już istniejące, archiwalne/statystyczne, a więc nie zostały zebrane przez agencję jako nowe badanie – mają charakter wtórny.
Dlaczego pozostałe kombinacje są błędne?
- "wtórnym, wewnętrznym" – wtórne mogłoby się zgadzać, ale "wewnętrzne" nie, bo GUS nie jest zasobem firmy.
- "pierwotnym, zewnętrznym" – źródło jest zewnętrzne, lecz dane nie są pierwotne, bo agencja ich nie zebrała samodzielnie na potrzeby tego badania.
- "pierwotnym, wewnętrznym" – oba człony nie pasują: dane z GUS są ani pierwotne, ani wewnętrzne.
W praktyce taka analiza danych GUS to typowy etap desk research, pomocny do wstępnego opisu rynku i uzasadnienia założeń kampanii (np. trendów, wielkości populacji, struktury demograficznej), zanim przejdzie się do droższych badań pierwotnych.
