Album przeznaczony wyłącznie do Internetu powinien być zapisany w modelu RGB, ponieważ ekrany emitują światło, a przeglądarki i większość środowisk ekranowych operują właśnie na składowych czerwonej, zielonej i niebieskiej. Z kolei CMYK jest modelem charakterystycznym dla druku, gdzie barwa powstaje przez nakładanie farb (proces subtraktywny). Użycie CMYK w plikach publikowanych online często prowadzi do niepożądanych zmian wyglądu kolorów i problemów z poprawnym wyświetleniem.
W pytaniu pojawia się też parametr określany jako ppi/dpi. W praktyce internetowej kluczowy jest rozmiar obrazu w pikselach (np. 1920×1080), bo to on determinuje, ile szczegółów może pokazać ekran. Wartości kojarzone z drukiem (np. 250–300) są istotne przy przeliczaniu na wymiary fizyczne (cm) i przy przygotowaniu do druku, ale przy publikacji ekranowej nie stanowią głównego kryterium jakości.
Dlatego zestawy odpowiedzi z CMYK są nieprawidłowe dla Internetu, nawet jeśli mają "wysoką" rozdzielczość. Odpowiedź z 250 dpi, RGB zawiera poprawny model barw, ale parametr jest typowy dla myślenia drukarskiego i nie odpowiada konwencji przyjętej w zadaniu. Odpowiedź z 72 ppi, RGB jest zgodna z klasycznym podejściem egzaminacyjnym: internet/ekran = RGB oraz niska wartość ppi, przy czym w nowoczesnym workflow zawsze należy dodatkowo kontrolować rozmiar w pikselach i wagę pliku (kompresję) pod kątem szybkości ładowania.
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest "wyłącznie w Internecie", najpierw wybierz RGB, a dopiero potem analizuj pozostałe parametry.
- Wskazówka praktyczna: do WWW zapisuj w RGB i dopasuj piksele do miejsca publikacji; to zwykle ważniejsze niż sama wartość ppi/dpi.
