Wskaźnik bieżącej płynności finansowej (często nazywany current ratio) opisuje relację między aktywami obrotowymi a zobowiązaniami krótkoterminowymi. Jego sens jest prosty: ma pokazać, czy majątek obrotowy, który względnie szybko można zamienić na środki pieniężne (gotówka, należności, zapasy), wystarcza do spłaty zobowiązań wymaganych w krótkim terminie.
Wartość 1,5 oznacza, że na każdą jednostkę zobowiązań krótkoterminowych przypada ok. 1,5 jednostki aktywów obrotowych. Taki wynik jest typowo interpretowany jako sygnał, że firma ma możliwość bieżącego regulowania zobowiązań (czyli zachowuje płynność w ujęciu krótkoterminowym). Dlatego odpowiedź "ma zdolność do płacenia zobowiązań." najlepiej wynika wprost z definicji i znaczenia wskaźnika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "nie ma zdolności kredytowej." – zdolność kredytowa zależy od wielu czynników (dochody, stabilność, historia spłat, zabezpieczenia, przepływy pieniężne). Sama płynność bieżąca nie przesądza o decyzji banku.
- "jest zagrożona bankructwem." – ryzyko bankructwa nie wynika bezpośrednio z pojedynczego wskaźnika płynności. Do takiej oceny potrzeba szerszej analizy (rentowność, zadłużenie, przepływy pieniężne, dynamika wskaźników).
- "utrzymuje nadmierne zapasy." – o nadmiarze zapasów mówią raczej wskaźniki rotacji zapasów oraz struktura aktywów obrotowych. Current ratio może być wysokie także z innych powodów (np. wysokich należności lub gotówki), więc wniosek o zapasach jest nieuprawniony.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu podano konkretną wartość wskaźnika płynności i pytanie dotyczy ogólnego wniosku, najpierw wróć do definicji: "czy firma ma z czego spłacić zobowiązania krótkoterminowe?". Dopiero w dalszej kolejności rozważaj bardziej szczegółowe interpretacje (zapasy, należności), ale one zwykle wymagają dodatkowych danych.