Sygnał, którego napięcie zmienia się w czasie i nie jest ograniczone do kilku ściśle określonych poziomów, najczęściej klasyfikuje się jako sygnał analogowy. W elektronice "analogowy" oznacza, że informacja jest przenoszona przez ciągłą zmianę wartości (np. napięcia lub prądu) w funkcji czasu. Typowymi przykładami są sinusoidy, przebiegi z mikrofonu (po wzmocnieniu), napięcie z wielu czujników (temperatury, światła) czy sygnał po filtracji RC.
Odpowiedź "Sygnał cyfrowy" nie pasuje, gdyż sygnał cyfrowy przyjmuje dyskretne poziomy (np. dwa lub więcej stanów), a przejścia między nimi są interpretowane jako zmiana stanu logicznego. Nawet jeśli w rzeczywistości zbocza mają skończoną stromość, to idea cyfrowości polega na pracy na poziomach, a nie na dowolnej wartości ciągłej.
Odpowiedź "Sygnał binarny" jest jeszcze bardziej zawężona: binarny to szczególny przypadek cyfrowego, w którym występują dwa poziomy (np. 0 i 1). Jeśli obserwowany przebieg ma wiele możliwych wartości napięcia (ciągłą zmianę), to nie jest sygnałem binarnym.
Odpowiedź "Sygnał stały" jest niezgodna z warunkiem "zmienne napięcie w czasie". Sygnał stały (DC) ma w idealizacji wartość niezmienną, a w praktyce dopuszcza się tylko niewielkie tętnienia lub szum, które nie zmieniają jego klasyfikacji jako zasilania stałego.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie, czy przebieg jest ciągły (analogowy) czy poziomowy (cyfrowy/binarny), a dopiero potem rozważ jego kształt (sinus, prostokąt, trójkąt) i ewentualną składową stałą.
