Skrót LP wywodzi się z określenia Long Play i jest standardowo używany do opisu płyty długogrającej, czyli wydania zawierającego materiał odpowiadający pełnemu albumowi. W praktyce spotyka się go w opisach katalogowych, na okładkach, w archiwach fonograficznych oraz w komunikacji technicznej, gdy trzeba jednoznacznie nazwać format nośnika.
Odpowiedź "EP" jest niepoprawna, ponieważ EP (extended play) oznacza wydanie krótsze od albumu, zwykle "pomiędzy" singlem a pełnym LP. Może być na winylu, ale nie jest synonimem płyty długogrającej.
Odpowiedź "SINGLE" jest niepoprawna, bo singiel to wydanie skoncentrowane na jednym utworze (często z dodatkowymi wersjami), a nie format pełnego albumu. Również może występować na winylu, lecz opisuje typ publikacji, nie "długogrającą" płytę albumową.
Odpowiedź "DEMO" jest niepoprawna, ponieważ demo odnosi się do charakteru nagrania (wersja demonstracyjna, robocza), a nie do standardu wydawniczego związanego z długością i formatem albumu.
Wskazówka egzaminacyjna: skojarz "długogrająca" z "pełnym albumem" i zapamiętaj parę skrótów: LP = album, EP = krótsze wydanie, single = singiel, demo = rodzaj materiału.
