Nośnik analogowy przechowuje informację o dźwięku w postaci ciągłej (bez próbkowania i bez zapisu bitowego). Klasycznym przykładem jest płyta winylowa (płyta gramofonowa): sygnał audio jest odwzorowany fizycznie jako zmienny rowek, a odczyt odbywa się mechanicznie igłą, która zamienia te zmiany na sygnał elektryczny.
Odpowiedź "dyskietka" jest niepoprawna, ponieważ dyskietka to komputerowy nośnik danych, na którym zapis ma postać cyfrową. Można na niej przechowywać pliki audio, ale sam nośnik nie jest analogowym nośnikiem zapisu dźwięku – zapisuje bity, a nie ciągły przebieg sygnału.
Odpowiedź "pendrive" także jest niepoprawna: pamięć flash zapisuje informacje wyłącznie cyfrowo. Podobnie jak dyskietka, może zawierać pliki z dźwiękiem, lecz jest to przechowywanie danych, nie analogowy zapis sygnału.
Odpowiedź "płyta kompaktowa" (CD) jest niepoprawna, bo standardowo przechowuje dane w postaci cyfrowej. Nawet gdy mówimy o płycie audio CD, dźwięk jest tam zapisany jako cyfrowy strumień danych, odczytywany przez laser i dekodowany do postaci analogowej dopiero w odtwarzaczu.
W praktyce przy pracy z multimediami (także w obszarze rejestracji i publikacji obrazu) rozróżnienie analog/cyfra jest ważne, bo determinuje proces obróbki: materiał analogowy wymaga digitalizacji (konwersji A/C), zanim trafi do edycji komputerowej i publikacji.
