Aparat Orsata jest klasycznym, laboratoryjno-technologicznym przyrządem do analizy objętościowej składu gazów, historycznie bardzo często używanym do badania spalin. Zasada jego działania polega na tym, że próbka gazu jest kolejno kontaktowana z roztworami pochłaniającymi (absorbentami) wybrane składniki. Zmiana objętości próbki po każdym etapie pozwala wnioskować o zawartości poszczególnych gazów w mieszaninie.
Dlatego odpowiedź "zawartości gazów w spalinach" najlepiej opisuje typowe zastosowanie aparatu Orsata: oznaczanie składu mieszaniny gazowej powstającej w procesie spalania (np. udziału składników takich jak CO2 czy O2, zależnie od zastosowanych pochłaniaczy i procedury).
- Odpowiedź "ilości tlenu w wodzie" jest nieadekwatna, bo dotyczy analizy cieczy (np. oznaczania tlenu rozpuszczonego), a Orsat jest przyrządem do gazów.
- Odpowiedź "gęstości cieczy" odnosi się do pomiarów właściwości fizycznych cieczy (np. areometrem lub piknometrem), a nie do analizy składu gazu.
- Odpowiedź "zawartości pyłów w powietrzu" dotyczy pomiarów zapylenia (aerozoli) metodami filtracyjnymi/optycznymi; aparat Orsata nie służy do oznaczania cząstek stałych, tylko do składu gazowego.
W praktyce przemysłowej (również w zakładach chemicznych) kontrola składu spalin służy m.in. do oceny jakości spalania, diagnostyki pracy urządzeń oraz weryfikacji parametrów procesu. Nawet jeśli współcześnie częściej stosuje się analizatory automatyczne, rozpoznanie przeznaczenia aparatu Orsata pozostaje elementem podstawowej wiedzy o metodach analizy gazów.