W darsonwalizacji stosuje się prąd wielkiej częstotliwości o małym natężeniu, podawany przez elektrodę (najczęściej szklaną) w kontakcie ze skórą lub metodą iskrową. Kluczowe jest tu rozpoznanie rzędu wielkości częstotliwości – w kosmetyce darsonwalizacja pracuje typowo w zakresie setek kiloherców, stąd odpowiedź "300–500 kHz".
Odpowiedź "300–500 kHz" jest poprawna, bo odpowiada charakterystyce prądu darsonvala opisywanej w materiałach dydaktycznych i popularnych opracowaniach: jest to prąd o częstotliwości wysokiej, ale nie "ekstremalnie wysokiej" w sensie wielokrotności tego zakresu. To właśnie taki poziom częstotliwości wiąże się z typowymi efektami wykorzystywanymi w zabiegach (działanie powierzchowne, wyładowania w metodzie iskrowej, oddziaływanie na skórę).
Pozostałe propozycje ("600–800 kHz", "800–1000 kHz", "1200–1500 kHz") są niewłaściwe w tym ujęciu, ponieważ przesuwają zakres w stronę znacznie wyższych częstotliwości. Na egzaminie częsty błąd polega na wyborze większej liczby "na logikę" (większa = bardziej profesjonalna), ale w aparaturze kosmetycznej liczy się konkretny typ prądu i jego typowe parametry, a nie maksymalizacja wartości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach masz kilka przedziałów w kHz, wybór powinien wynikać z pamięciowego rozpoznania technologii. Darsonwalizacja kojarzy się z prądem HF rzędu setek kHz, a nie z przedziałami przesuniętymi znacznie wyżej. Zwracaj też uwagę na jednostkę (kHz) i na to, czy podany zakres jest zgodny z tym, co podają instrukcje urządzeń.
