AppLocker to mechanizm kontroli uruchamiania oprogramowania w systemach Windows (w tym w edycjach serwerowych). Jego celem jest określenie, które aplikacje wolno uruchamiać (a których nie), w zależności od użytkownika lub grupy. Realizuje się to poprzez tworzenie reguł typu "zezwól/odmów" dla różnych kategorii plików wykonywalnych (np. aplikacje, skrypty, instalatory).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź o regułach uruchamiania?
Bo istotą AppLocker jest polityka wykonywania: można dopuścić wyłącznie aplikacje spełniające warunki (np. z określonej lokalizacji, podpisane cyfrowo, o konkretnym wydawcy) albo zablokować uruchamianie wybranych programów. W praktyce działa to często w środowisku domenowym, gdzie zasady można dystrybuować centralnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Nadawanie uprawnień do plików i katalogów dotyczy mechanizmów kontroli dostępu do zasobów (np. uprawnienia NTFS/udziały sieciowe). To odpowiada na pytanie "kto może odczytać/zapisać plik", a nie "czy program może się uruchomić".
- Szyfrowanie partycji systemowej to typowe zadanie narzędzia do szyfrowania dysków (np. BitLocker). Szyfrowanie chroni dane "w spoczynku", ale samo w sobie nie stanowi reguł uruchamiania aplikacji dla konkretnych użytkowników/grup.
- Zarządzanie partycjami w PowerShell to obszar narzędzi administracyjnych dyskami (cmdlety do dysków/partycji, narzędzia MMC, itp.). Nie jest to funkcja AppLocker.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w odpowiedzi pojawiają się słowa "reguły uruchamiania", "blokowanie aplikacji", "dla użytkowników lub grup" — to zwykle pytanie dotyczy kontroli aplikacji (AppLocker/WDAC), a nie uprawnień do plików czy szyfrowania.
