W niedowładzie połowiczym prawa strona ciała jest stroną słabszą, zwykle gorzej kontrolowaną i bardziej narażoną na potknięcie lub "uciekanie" kończyny. Dlatego w typowej asekuracji chodu opiekun ustawia się po stronie niedowładnej oraz nieco za pacjentem. Taka pozycja pozwala szybko zareagować, gdy pacjent traci równowagę, i daje możliwość podtrzymania go bez szarpania oraz bez wymuszania skrętu tułowia.
Ustawienie "tuż za" jest praktyczne, bo opiekun może kontrolować stabilność pacjenta w fazie przenoszenia ciężaru ciała i w razie potrzeby przyjąć część obciążenia. Jednocześnie nie ogranicza to pola widzenia pacjenta ani nie zmusza go do omijania opiekuna.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w tym ujęciu:
- Po stronie sprawniejszej (w tym przypadku po lewej) opiekun ma gorszy dostęp do strony, która wymaga wsparcia; reakcja na osłabienie prawej strony może być spóźniona.
- Stanie z przodu (tuż przed pacjentem) częściej służy prowadzeniu niż asekuracji i może prowokować nagłe zatrzymania, skracanie kroku lub ryzyko kolizji. Utrudnia też bezpieczne przechwycenie pacjenta w razie upadku, bo opiekun znajduje się "na drodze" ruchu.
W praktyce opiekun dodatkowo dba o otoczenie (brak przeszkód, odpowiednie obuwie), dostosowuje tempo do pacjenta i stosuje pomocniczy sprzęt zgodnie z zaleceniami specjalistów. Najważniejsze jest jednak, by pozycja opiekuna realnie zmniejszała ryzyko upadku i umożliwiała natychmiastowe podparcie strony niedowładnej.
