W opiece nad osobą chorującą przewlekle (np. na stwardnienie rozsiane) część zadań można bezpiecznie przekazać osobie wspierającej, w tym wolontariuszowi. Kluczowe jest jednak rozróżnienie między czynnościami wsparciowymi a czynnościami związanymi z leczeniem, które wiążą się z większą odpowiedzialnością i ryzykiem dla podopiecznej.
Poprawna jest odpowiedź "Podanie leków podopiecznej." Podawanie leków może prowadzić do poważnych następstw w razie pomyłki: podania niewłaściwego leku, dawki, pominięcia dawki, podania leku w niewłaściwym czasie, a także braku reakcji na działania niepożądane. To obszar, w którym standardowo wymaga się jasno określonych kompetencji, upoważnienia oraz ustalonych zasad odpowiedzialności i nadzoru. Z perspektywy bezpieczeństwa podopiecznej jest to czynność, której nie powinno się zlecać "pomocniczo" osobie przypadkowej.
Pozostałe propozycje to typowe zadania wolontariackie i asystenckie:
- "Spacer z podopieczną." To wsparcie w mobilności i aktywizacji; wymaga oceny bezpieczeństwa (asekuracja, tempo, przerwy), ale nie jest czynnością medyczną.
- "Zrobienie zakupów podopiecznej." To czynność dnia codziennego (ADL/IADL) i element odciążenia chorej; wymaga ustaleń organizacyjnych (lista, budżet, rozliczenie), ale nie ingeruje w leczenie.
- "Organizowanie czasu wolnego podopiecznej." To aktywizacja i wsparcie psychiczne/społeczne, ważne w chorobach przewlekłych; zadanie naturalne dla wolontariusza, o ile jest zgodne z możliwościami i preferencjami podopiecznej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się czynności związane z farmakoterapią lub procedurami medycznymi, traktuj je jako "czerwone flagi" i porównaj z zadaniami stricte opiekuńczo-organizacyjnymi. W większości sytuacji to właśnie czynności lekowe są wyłączone z wolontariatu ze względu na ryzyko i odpowiedzialność.
