W opisanej sytuacji kluczowe jest dobranie specjalisty adekwatnego do rodzaju niepełnosprawności. Głęboki niedosłuch odbiorczy oznacza znaczne ograniczenie percepcji dźwięków i trudności w rozumieniu mowy, co wpływa na komunikację, funkcjonowanie szkolne i społeczne. Z tego powodu asystent, tworząc kompleksowy program opieki i wsparcia, powinien współpracować z osobą, która posiada kompetencje w zakresie edukacji i rehabilitacji pedagogicznej osób z uszkodzeniem słuchu.
Odpowiedź "z surdopedagogiem" jest właściwa, ponieważ surdopedagog zajmuje się wspieraniem osób niesłyszących i słabosłyszących, w tym doborem form komunikacji, strategii kompensacyjnych, usprawnianiem rozumienia i ekspresji językowej oraz koordynacją wsparcia edukacyjnego. W praktyce współpraca może obejmować m.in. konsultacje dotyczące potrzeb uczennicy w szkole, zaleceń do pracy domowej, sposobów porozumiewania się i organizacji środowiska (np. ograniczanie hałasu tła, zapewnienie czytelnych instrukcji).
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych obszarów:
- "z tyflopedagogiem" – tyflopedagogika odnosi się do niepełnosprawności wzroku (niewidzenia/słabowidzenia), więc nie jest to specjalista pierwszego wyboru przy problemach słuchowych.
- "z oligofrenopedagogiem" – ta specjalizacja jest związana z edukacją i wsparciem osób z niepełnosprawnością intelektualną; sama informacja o niedosłuchu nie uzasadnia wyboru tego kierunku współpracy.
- "z pedagogiem wczesnoszkolnym" – to profil ogólnopedagogiczny ukierunkowany na edukację na wczesnych etapach; nie zastępuje specjalisty od uszkodzeń słuchu i nie zapewnia specjalistycznych metod pracy właściwych dla głębokiego niedosłuchu.
Na egzaminie warto zapamiętać proste skojarzenia: surdo–słuch, tyflo–wzrok, oligofreno–niepełnosprawność intelektualna. Dzięki temu szybciej dobierzesz właściwego specjalistę do rodzaju trudności i unikniesz wyboru odpowiedzi "ogólnej", która nie odpowiada na kluczową potrzebę osoby wspieranej.
