Dolna granica wybuchowości (DGW, ang. LEL) to stężenie gazu w powietrzu, od którego mieszanina może stać się wybuchowa po zainicjowaniu zapłonu. W praktyce systemy detekcji metanu w obiektach takich jak tłocznie gazu pracują progowo: niższe progi pełnią funkcję wczesnego ostrzegania, a wyższe progi uruchamiają bardziej radykalne funkcje bezpieczeństwa.
Dlatego odpowiedź "włączenie alarmu i uruchomienie awaryjnej wentylacji mechanicznej" jest właściwa dla przekroczenia 10% DGW: alarm informuje obsługę i może inicjować procedury, a wentylacja awaryjna ma za zadanie możliwie szybko obniżyć stężenie metanu poniżej wartości niebezpiecznych. Na tym etapie celem jest ograniczenie narastania zagrożenia, a niekoniecznie natychmiastowe wyłączanie całej technologii.
Odpowiedź "jedynie wyłączenie napędu sprężarki gazu ziemnego" jest niewystarczająca, bo nie zapewnia podstawowej funkcji ostrzegawczej i nie rozwiązuje problemu stężenia gazu w pomieszczeniu/obszarze. Sama redukcja źródła emisji nie jest równoważna z obniżeniem stężenia, zwłaszcza gdy gaz już się rozprzestrzenił.
Odpowiedź "jedynie włączenie wentylacji mechanicznej" także jest niepełna: bez alarmu obsługa może nie uzyskać jednoznacznej informacji o przyczynie uruchomienia wentylacji i o konieczności wdrożenia procedur (np. kontroli szczelności, ograniczenia prac, wezwania służb utrzymania). W systemach bezpieczeństwa liczy się zarówno działanie techniczne, jak i sygnalizacja.
Odpowiedź "wyłączenie napędu sprężarki gazu ziemnego, odcięcie i odgazowanie układów technologicznych" opisuje zestaw działań typowych dla bardziej zaawansowanego stanu awaryjnego (często kojarzonego z wyższymi progami, gdy ryzyko zapłonu jest większe). Przy 10% DGW jest to zwykle reakcja zbyt daleko idąca jak na próg wczesnego ostrzegania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się niski procent DGW (np. 10%), najczęściej należy myśleć o alarmie i działaniach ograniczających stężenie (wentylacja), a dopiero wyższe progi wiążą się z pełnym odcięciem/ESD.
