Opis bibliograficzny jest sformatowanym zapisem informacji o publikacji (np. autor, tytuł, dane wydawnicze), przygotowanym według określonych reguł. Tabela przedstawia natomiast surowe dane w uporządkowanych kolumnach. To kluczowa różnica: z tych samych danych można utworzyć opis poprawny albo błędny, zależnie od tego, jak je zapiszemy.
W typowym opisie bibliograficznym szczególnie często pojawiają się błędy związane z:
- zapisem autora (np. kolejność nazwisko–imię zamiast imię–nazwisko),
- kolejnością elementów (co po czym występuje),
- interpunkcją oddzielającą elementy,
- kompletnością danych wydawniczych (np. brak miejsca wydania w danych źródłowych).
Dlatego odpowiedź wskazująca na konkretny element (np. "Rok wydania") wymagałaby, aby w pytaniu był pokazany konkretny opis bibliograficzny w formie zdania, w którym rok jest zapisany w sposób niezgodny z zasadami. Sama obecność roku w tabeli nie przesądza o błędzie, bo tabela nie narzuca formatu opisu.
Odpowiedzi "Autor", "Tytuł", "Wydawca" również mogą być problematyczne w opisie, ale zwykle nie dlatego, że dane nie istnieją, tylko dlatego, że sposób zapisu w opisie bywa niewłaściwy (np. brak odwrócenia kolejności nazwiska i imienia autora lub nieprawidłowe oddzielenie elementów). Analogicznie "Rok wydania" sam w sobie nie jest błędem – staje się nim dopiero w kontekście konkretnego, błędnie sformatowanego opisu.
W przygotowaniu do egzaminu warto ćwiczyć schemat: dane w tabeli → opis bibliograficzny. Uczeń powinien umieć rozpoznać, że ocena "poprawności opisu" dotyczy formatu i kompletności, a nie tylko tego, czy dana wartość występuje w tabeli.
