Autorskie prawo osobiste to kategoria uprawnień, która ma chronić niemajątkową więź twórcy z utworem. W praktyce oznacza to m.in. prawo do bycia wskazanym jako autor, do integralności utworu (sprzeciw wobec zniekształceń) oraz do decydowania o sposobie oznaczania autorstwa. W kontekście programu komputerowego ma to znaczenie np. przy opisach w repozytorium, dokumentacji, stopkach aplikacji czy informacjach "O programie".
Odpowiedź "nigdy nie wygasa." jest zgodna z istotą praw osobistych: są one zasadniczo bezterminowe i nie "kończą się" po określonej liczbie lat. Dlatego nie należy mylić ich z prawami majątkowymi, które dotyczą korzystania i rozporządzania utworem w sensie ekonomicznym (np. sprzedaż licencji, wynagrodzenie) i często są kojarzone z okresem ochrony liczonym w latach.
Odpowiedzi "trwa 50 lat od daty pierwszej publikacji." oraz "trwa 70 lat od daty pierwszej publikacji." są typowym "wabikiem": bazują na popularnych skojarzeniach z czasem trwania ochrony praw autorskich, ale odnoszą się do innego rodzaju praw (majątkowych) i do innych zasad liczenia terminów. W pytaniu mowa jest wyłącznie o prawie osobistym, więc podanie liczby lat jest tu nieadekwatne.
Odpowiedź "trwa wyłącznie przez czas życia jego twórcy." również jest błędna, bo opiera się na intuicji, że skoro twórca nie żyje, to "nie ma już praw". Tymczasem ochrona autorstwa i więzi z utworem nie jest sprowadzona tylko do życia twórcy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści widzisz "prawa osobiste", myśl o autorstwie, integralności i bezterminowości; gdy widzisz "prawa majątkowe", wtedy dopiero pojawia się typowy motyw liczenia czasu ochrony i obrotu ekonomicznego.
