Badania profilaktyczne w medycynie pracy mają zapewnić, że pracownik wykonuje obowiązki bez przeciwwskazań zdrowotnych. W praktyce kadrowej rozróżnia się m.in. badania wstępne, okresowe oraz kontrolne.
Badania kontrolne są związane z powrotem do pracy po dłuższej przerwie spowodowanej chorobą. Ich sens polega na sprawdzeniu, czy po przebytej chorobie (i po upływie czasu) nie powstały przeciwwskazania do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. Z tego powodu poprawna jest odpowiedź: "niezdolności pracownika do pracy trwającej ponad 30 dni".
Odpowiedź "pogorszenia się stanu zdrowia pracownika - na jego wniosek" jest błędna, bo samo subiektywne odczucie pogorszenia zdrowia i wniosek pracownika nie stanowią typowej przesłanki badania kontrolnego w rozumieniu praktyki kadrowej. W takim przypadku częściej rozważa się konsultację lekarską, zmianę organizacji pracy lub – zależnie od okoliczności – inne formy oceny zdolności do pracy.
Odpowiedź "pracowników zatrudnionych na stanowiskach szkodliwych i uciążliwych" także nie definiuje badania kontrolnego. Warunki szkodliwe i uciążliwe są kojarzone przede wszystkim z profilaktyką okresową i oceną ryzyka, ale nie przesądzają o "kontrolnym" charakterze badania, który wynika z powrotu po dłuższej niezdolności do pracy.
Odpowiedź "pogorszenia się stanu zdrowia pracownika - na wniosek lekarza sprawującego opiekę profilaktyczną" jest nieprawidłowa, ponieważ opisuje mechanizm inicjowania badań (wniosek lekarza), a nie kluczową, klasyczną przesłankę badania kontrolnego z perspektywy działu kadr: dopuszczenie do pracy po dłuższej absencji chorobowej.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o badania kontrolne szukaj skojarzenia "powrót do pracy po chorobie" i "konieczność ponownej oceny zdolności do pracy". To najczęściej odróżnia je od badań okresowych.
