Badania sejsmograficzne rejestrują rzeczywiste drgania wywołane odstrzałem w konkretnych warunkach: przy danym ośrodku gruntowo-skalnym, uwarunkowaniach geologicznych, sposobie inicjacji, geometrii frontu i rzeczywistych parametrach ładunku. Dlatego, gdy pomiar wykazuje większy zasięg drgań niż wartość uzyskana z obliczeń według wzoru, jako ostateczny należy przyjąć zasięg zmierzony sejsmografem.
Wzory stosowane w praktyce robót strzałowych mają charakter empiryczny lub szacunkowy: uśredniają wpływ wielu czynników i są obarczone niepewnością. Mogą zaniżać lub zawyżać wynik w zależności od lokalnych warunków. Pomiar terenowy jest weryfikacją tych założeń i pokazuje, jak rzeczywiście rozchodzi się fala drgań w danym miejscu.
- Odpowiedź "Wyliczony ze wzoru." jest błędna, ponieważ ignoruje dane pomiarowe, które ujawniają realne (tu: większe) oddziaływanie.
- Odpowiedź "Średni z wyliczenia i pomiaru." jest błędna, bo uśrednianie zmniejsza wartość bardziej niekorzystną i może prowadzić do przyjęcia zbyt małego zasięgu, czyli niedoszacowania wpływu odstrzału.
- Odpowiedź "Określony przez Kierownika Ruchu Zakładu Górniczego." jest błędna w sensie merytorycznym: decyzje organizacyjne nie zastępują wyniku pomiaru; kierownik może zatwierdzać procedury i środki, ale ostateczna wartość techniczna powinna wynikać z danych kontrolnych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu występuje konflikt "obliczenia vs pomiar", a pytanie dotyczy wartości przyjmowanej do oceny oddziaływania lub bezpieczeństwa, zwykle rozstrzygające są dane pomiarowe, zwłaszcza gdy wskazują większe zagrożenie.
