Właściwości wytrzymałościowe materiału dotyczą tego, jak materiał zachowuje się pod obciążeniem: czy łatwo się rozrywa, jak bardzo się wydłuża, jaką ma odporność na uszkodzenia mechaniczne. Takie cechy opisuje się wielkościami, które można zmierzyć (siła, odkształcenie, naprężenie, wydłużenie, praca zniszczenia). Z tego powodu do określania wytrzymałości włosa i tkanki skórnej stosuje się badania fizyczne, czyli badania oparte na pomiarze parametrów mechanicznych.
Odpowiedź "Chemiczne" jest nieadekwatna, ponieważ badania chemiczne służą głównie do ustalania składu (np. obecności określonych związków, stopnia zanieczyszczeń, zmian chemicznych). Wynik chemiczny może pośrednio wpływać na ocenę jakości, ale sam wprost nie jest pomiarem wytrzymałości.
Odpowiedź "Mikroskopowe" odnosi się do obserwacji struktury (np. ułożenia włókien, wad powierzchniowych, uszkodzeń). Obraz mikroskopowy bywa pomocny w diagnostyce przyczyn problemów, jednak nie zastępuje pomiaru parametrów mechanicznych potrzebnych do oceny wytrzymałości.
Odpowiedź "Organoleptyczne" oznacza ocenę zmysłami (dotyk, wzrok, zapach). Jest szybka i przydatna w wstępnej selekcji surowca, ale ma charakter subiektywny i nie daje liczbowego opisu wytrzymałości. W zadaniach egzaminacyjnych, gdy pytanie dotyczy wytrzymałości, właściwą kategorią są badania fizyczne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawiają się słowa "wytrzymałość", "odporność", "rozciąganie", "zrywanie" lub "ścieranie", najczęściej chodzi o badania oparte na pomiarze, czyli fizyczne/mechaniczne.
