BZT5 to jeden z podstawowych wskaźników jakości wód i ścieków stosowany w ochronie środowiska. Opisuje, ile tlenu (z tlenu rozpuszczonego w próbce) zostanie zużyte w określonym czasie przez mikroorganizmy, które prowadzą biochemiczny rozkład zanieczyszczeń. W praktyce oznacza to, że BZT5 informuje o obciążeniu próbki biodegradowalną materią organiczną.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "organicznych.": to właśnie związki organiczne (np. resztki pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, łatwo rozkładalne składniki ścieków bytowych) są głównym "paliwem" dla mikroorganizmów. Im więcej takich zanieczyszczeń, tym większe zużycie tlenu podczas ich rozkładu, a więc wyższa wartość BZT5.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo:
- "mineralnych." oraz "nieorganicznych." odnoszą się do związków, które zasadniczo nie są mierzone wskaźnikiem BZT5 jako główny cel testu. BZT5 opisuje część biologiczną procesu i jest powiązane z biodegradowalną organiką.
- "oleistych." jest mylące: substancje oleiste mogą występować w ściekach i wpływać na procesy oczyszczania, ale BZT5 nie jest wskaźnikiem zdefiniowanym jako "tlen do utlenienia substancji oleistych". To nadal wskaźnik ogólnego obciążenia biodegradowalnymi związkami organicznymi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w pytaniu skrót BZT5, skojarz go z "biologią" (mikroorganizmy, rozkład materii organicznej) i z ryzykiem deficytu tlenu w odbiorniku wodnym. Dla porównania, inne wskaźniki (np. chemiczne zapotrzebowanie tlenu) odnoszą się do utleniania chemicznego, ale to inna idea niż BZT5.
