Densytometria (najczęściej DXA) służy do oceny gęstości mineralnej kości (BMD) w lokalizacjach, które najlepiej przewidują ryzyko złamań osteoporotycznych i mają ustandaryzowane protokoły pomiarowe. Jedną z podstawowych lokalizacji jest biodro, czyli bliższy (proksymalny) koniec kości udowej. To miejsce jest powszechnie wykorzystywane w diagnostyce osteoporozy, ponieważ obejmuje regiony takie jak szyjka kości udowej lub "total hip", które są kluczowe klinicznie.
Odpowiedź "z bliższego końca kości udowej" jest więc poprawna, bo odpowiada standardowej lokalizacji densytometrii biodra w badaniu DXA. W praktyce klinicznej często analizuje się również inne regiony (np. odcinek lędźwiowy kręgosłupa), ale spośród podanych opcji tylko proksymalna kość udowa odpowiada typowemu podejściu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "z dalszego końca kości udowej" – dystalna część kości udowej nie jest standardowym miejscem referencyjnym w rutynowej densytometrii DXA u dorosłych; częściej wybiera się biodro lub kręgosłup.
- "z dalszego końca kości strzałkowej" – kość strzałkowa (zarówno dystalnie, jak i proksymalnie) nie jest typowym regionem pomiaru DXA w klasycznych protokołach diagnostyki osteoporozy.
- "z bliższego końca kości strzałkowej" – podobnie jak wyżej: mimo że to kość kończyny dolnej, nie stanowi standardowego miejsca pomiaru DXA do rozpoznawania i monitorowania osteoporozy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się różne kości kończyny dolnej, zwykle poprawna będzie ta kość i ta część, która odpowiada biodru (proksymalna kość udowa), bo to jedno z głównych miejsc rutynowej densytometrii.
