Pytanie dotyczy metody powielania (amplifikacji) wybranych sekwencji DNA z użyciem łańcuchowej reakcji polimerazy. Taka procedura jest definicją techniki nazywanej PCR (polymerase chain reaction). W praktyce diagnostycznej PCR umożliwia wykrywanie materiału genetycznego patogenu (DNA, a po etapie odwrotnej transkrypcji także RNA) w próbce klinicznej.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "PCR."?
W PCR zachodzi cykliczne: rozdzielenie nici DNA, przyłączanie starterów oraz synteza nowej nici przez polimerazę. Efektem jest wielokrotne zwiększenie liczby kopii wybranego fragmentu DNA, co ułatwia jego detekcję.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "ELISA." – to test immunoenzymatyczny. Służy do wykrywania antygenów lub przeciwciał, czyli białek/reakcji immunologicznej, a nie do powielania sekwencji DNA.
- "seroneutralizacja." – to metoda serologiczna oparta na neutralizacji (np. wirusa) przez przeciwciała w surowicy. Nie jest to technika amplifikacji DNA.
- "immunofluorescencja." – to metoda immunologiczna wykorzystująca przeciwciała znakowane fluorochromem do wykrywania antygenu w preparacie. Również nie prowadzi do powielania DNA.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "powielanie sekwencji DNA", "amplifikacja" albo "polimeraza DNA", niemal zawsze chodzi o diagnostykę molekularną i PCR (lub jego odmiany). Gdy mowa o "przeciwciałach", "antygenach", "surowicy" – częściej są to metody serologiczne/immunologiczne, takie jak ELISA czy immunofluorescencja.
