Antybiogram jest badaniem wykonywanym w diagnostyce mikrobiologicznej, którego celem jest określenie, na które antybiotyki dany wyizolowany drobnoustrój (najczęściej bakteria) jest wrażliwy, a na które wykazuje oporność. Wynik antybiogramu wspiera lekarza weterynarii w doborze terapii celowanej, ogranicza ryzyko nieskutecznego leczenia oraz zmniejsza presję selekcyjną sprzyjającą narastaniu oporności.
W praktyce antybiogram wykonuje się po uzyskaniu izolatu z posiewu. Stosuje się metody takie jak dyfuzyjno-krążkowa lub oznaczanie minimalnego stężenia hamującego, a raport najczęściej opisuje kategorie interpretacyjne (np. wrażliwy/pośredni/oporny w zależności od przyjętych kryteriów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Chemogram odnosi się do badań biochemicznych (np. parametry metaboliczne i narządowe w surowicy), a nie do wrażliwości drobnoustrojów na leki przeciwdrobnoustrojowe.
- Leukogram to element morfologii krwi dotyczący leukocytów (liczba i rozmaz krwinek białych). Może wskazywać na stan zapalny lub infekcję, ale nie określa, jaki antybiotyk będzie skuteczny.
- Jonogram dotyczy stężeń jonów/elektrolitów (np. sodu, potasu, chlorków). Jest ważny w ocenie gospodarki wodno-elektrolitowej, jednak nie ma związku z oceną wrażliwości bakterii na antybiotyki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "wrażliwość drobnoustrojów" i "środki przeciwdrobnoustrojowe", w kontekście badań laboratoryjnych najczęściej chodzi o antybiogram.
