Bandażowanie drenażowe jest elementem kompresjoterapii, która ma za zadanie wywołać kontrolowany ucisk tkanek. Taki ucisk wspiera działanie "pompy mięśniowej" i ułatwia przesuwanie płynu tkankowego oraz chłonki w kierunku proksymalnym. W praktyce klinicznej i zabiegowej kompresję łączy się przede wszystkim z postępowaniem przeciwobrzękowym.
Odpowiedź "limfatycznego" jest właściwa, ponieważ masaż limfatyczny (manualny drenaż limfatyczny) ma na celu usprawnienie odpływu chłonki i zmniejszenie obrzęku. Kompresja zastosowana po zabiegu pomaga utrwalić uzyskany efekt: ogranicza ponowne przesiękanie płynu do przestrzeni międzykomórkowej i zmniejsza ryzyko szybkiego nawrotu obrzęku.
Pozostałe propozycje nie pasują do tego schematu postępowania:
- "segmentarnego" – masaż segmentarny jest techniką odruchową ukierunkowaną na reakcje w obrębie segmentów unerwienia; nie jest standardowo łączony z bandażowaniem drenażowym jako stałym etapem zabiegu.
- "reflektorycznego" – techniki reflektoryczne dotyczą oddziaływań odruchowych i regulacyjnych; kompresja nie jest ich typowym uzupełnieniem w logice terapii.
- "punktowego" – masaż punktowy (np. praca na punktach spustowych) koncentruje się na lokalnym problemie mięśniowo-powięziowym; bandażowanie drenażowe nie jest tu standardowym postępowaniem kończącym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się "drenażowe" i "bandażowanie", najczęściej chodzi o zestaw: manualny drenaż limfatyczny + kompresja, czyli klasyczny schemat terapii przeciwobrzękowej.
