Rehabilitacja osoby z chorobą przewlekłą powinna być kompleksowa, czyli odpowiadać nie tylko na objawy somatyczne, ale też na funkcjonowanie psychiczne i społeczne, w tym zawodowe.
Odpowiedź "fizycznej, zawodowej, psychologicznej" jest właściwa, ponieważ łączy trzy kluczowe potrzeby wynikające z opisu:
- Rehabilitacja fizyczna – przy zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa istotne jest usprawnianie, podtrzymywanie sprawności, praca nad zakresem ruchu, bólem i wydolnością. To bezpośrednio dotyczy ograniczeń narządu ruchu.
- Rehabilitacja psychologiczna – choroba przewlekła często wiąże się ze stresem, spadkiem nastroju, lękiem o przyszłość i przeciążeniem związanym z bólem. Wsparcie psychologiczne pomaga w adaptacji, utrzymaniu motywacji i skutecznych strategiach radzenia sobie.
- Rehabilitacja zawodowa – mężczyzna nadal pracuje jako kierowca, więc celem jest utrzymanie zatrudnienia, ewentualne dostosowania, planowanie przerw, ergonomia, a czasem przekwalifikowanie lub modyfikacja obowiązków, jeśli stan zdrowia będzie tego wymagał.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne, bo wprowadzają komponenty niedopasowane do opisu lub pomijają kluczowy wymiar pracy:
- "społecznej, fizycznej, psychologicznej" – akcentuje towarzyskość, ale nie uwzględnia wprost celu utrzymania aktywności zawodowej, który w zadaniu jest mocno podkreślony.
- "społecznej, pedagogicznej, fizycznej" – zawiera rehabilitację pedagogiczną, która typowo kojarzy się z oddziaływaniami edukacyjno-wychowawczymi; w tym przypadku ważniejsze jest wsparcie psychiczne i zawodowe.
- "pedagogicznej, psychologicznej, zawodowej" – pomija rehabilitację fizyczną, a przy chorobie kręgosłupa jest ona podstawowym elementem usprawniania.
Dla egzaminu warto zapamiętać prostą zasadę: gdy w opisie jednocześnie występują ograniczenia ruchowe, obciążenie emocjonalne i aktywność zawodowa, to najczęściej potrzebna jest kombinacja: fizyczna + psychologiczna + zawodowa.
