Opis "fizycznie umieszczona na większej liczbie komputerów, a logicznie traktowana jako jedna" odpowiada definicji bazy danych rozproszonej. W takim rozwiązaniu dane i/lub ich kopie znajdują się na wielu węzłach (serwerach/komputerach) połączonych siecią, natomiast użytkownik lub aplikacja otrzymuje spójny, jednolity widok systemu – tak, jakby pracowała z jedną bazą.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "rozproszoną"? Ponieważ słowo to opisuje architekturę rozmieszczenia (dystrybucję) elementów bazy na wielu komputerach. To właśnie cecha architektoniczna, a nie cecha modelu danych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "relacyjną" – relacyjność dotyczy modelu danych (tabele, wiersze, kolumny, relacje), a nie tego, czy baza działa na jednym czy wielu komputerach. Baza rozproszona może być relacyjna, ale "relacyjna" nie wyjaśnia cechy "fizycznie na wielu komputerach".
- "lokalną" – baza lokalna jest utrzymywana w ramach jednej maszyny/instancji (z punktu widzenia architektury fizycznej). To przeciwieństwo rozproszenia opisanego w pytaniu.
- "abstrakcyjną" – nie jest to typowa, precyzyjna kategoria architektury baz danych w tym kontekście. Termin jest zbyt ogólny i nie opisuje rozmieszczenia danych na wielu węzłach.
W praktyce, temat baz rozproszonych łączy się z pojęciami takimi jak replikacja, partycjonowanie (sharding), klaster, tolerancja awarii i spójność danych. Jednak do odpowiedzi na to pytanie wystarcza rozpoznanie definicji: wiele komputerów fizycznie, jedna baza logicznie.