W napadzie drgawkowym toniczno-klonicznym celem opiekuna nie jest "zatrzymanie" drgawek, tylko zapewnienie bezpieczeństwa i ograniczenie ryzyka urazów. Dlatego poprawne jest działanie: "zabezpieczeniu osoby chorej przed urazem". W praktyce oznacza to m.in. odsunięcie twardych lub ostrych przedmiotów, podłożenie czegoś miękkiego pod głowę, rozluźnienie uciskającej odzieży oraz zapewnienie przestrzeni.
Odpowiedź "podtrzymaniu osoby chorej za rękę do czasu przyjazdu pogotowia" jest błędna, bo w trakcie drgawek nie da się skutecznie "podtrzymać" chorego w sposób bezpieczny; grozi to upadkiem, urazem opiekuna lub chorego oraz nie ogranicza napadu. Właściwsze jest zabezpieczenie otoczenia i spokojna obserwacja.
Odpowiedź "zabezpieczeniu języka przed ugryzieniem" jest nieprawidłowa, ponieważ wkładanie palców lub przedmiotów do ust może doprowadzić do poważnych obrażeń zębów, jamy ustnej lub dłoni opiekuna oraz do zadławienia. W pierwszej pomocy nie zaleca się wkładania czegokolwiek do ust osoby w drgawkach.
Odpowiedź "unieruchomieniu kończyn osoby chorej" także jest błędna: powstrzymywanie drgawek siłą może spowodować zwichnięcia, złamania i dodatkowe urazy. Zamiast tego należy pozwolić drgawkom ustąpić samoistnie, jednocześnie chroniąc chorego przed uderzeniami.
Dodatkowo w opiece nad osobą starszą ważne jest: mierzenie czasu napadu, ocena urazów po jego zakończeniu, a następnie kontrola oddechu i świadomości. Jeśli pojawiają się niepokojące objawy (np. brak prawidłowego oddechu po napadzie, uraz głowy, długotrwały lub nawracający napad), należy wezwać pomoc medyczną i postępować zgodnie z zasadami pierwszej pomocy.
