Lampa Wooda to narzędzie diagnostyczne wykorzystujące promieniowanie UV (około 365 nm). W zaciemnionym pomieszczeniu obserwuje się fluorescencję/odbicie światła od skóry, a uzyskane barwy traktuje się jako wskazówkę diagnostyczną pomocną w ocenie stanu skóry i doborze zabiegów.
W ujęciu dydaktycznym stosowanym w kosmetologii (FRK.4) bladoróżowe odbicie światła interpretuje się jako sygnał niedostatecznego nawilżenia skóry. W praktyce oznacza to, że podczas planowania pielęgnacji należy rozważyć zabiegi i preparaty ukierunkowane na nawilżanie oraz odbudowę komfortu skóry.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ odnoszą barwę do innych problemów diagnostycznych:
- "o nadmiernym natłuszczeniu skóry" – nadmiar sebum bywa kojarzony z innymi odcieniami (często żółtawymi/zielonkawymi w zależności od przyjętej skali), a nie z bladoróżowym odbiciem.
- "o wysokiej wrażliwości skóry" – wrażliwość/reaktywność to kategoria kliniczno-funkcjonalna, której nie należy automatycznie przypisywać na podstawie samego "różowego" skojarzenia; w lampie Wooda ocenia się przede wszystkim zjawiska fluorescencji i jej charakterystyczne barwy według klucza dydaktycznego.
- "o skłonności skóry do teleangiektazji" – teleangiektazje są zmianami naczyniowymi ocenianymi głównie w świetle widzialnym (oglądanie, dermatoskopia), a nie jako typowy wniosek z bladoróżowego odbicia w standardowej interpretacji kosmetologicznej.
Warto pamiętać o warunkach badania: skóra powinna być dokładnie oczyszczona z kosmetyków, a pomieszczenie zaciemnione. Pozwala to ograniczyć fałszywe wskazania wynikające z resztek produktów, które mogą fluorescencyjnie świecić i zaburzać ocenę.
