W klasyfikacji wad tkanin ważne jest rozróżnienie zasięgu występowania wady od znaczenia (wagi) wady. W pytaniu kluczową wskazówką jest sformułowanie: "na całej powierzchni tkaniny". Taki charakter ma wada określana jako rozproszona (równomiernie lub wielopunktowo obecna na dużym obszarze), która wpływa na odbiór estetyczny całości wyrobu tapicerskiego.
Odpowiedź "rozproszonych." jest poprawna, ponieważ opis dotyczy wady widocznej w skali całej bryty/całego odcinka tkaniny, a nie pojedynczego miejsca. W tapicerstwie ma to praktyczne znaczenie: przy wadach rozproszonych często nie da się "uciec" z krojeniem elementów tak, aby wada nie była widoczna na gotowym obiciu.
- Odpowiedź "częściowych." jest nieprawidłowa, bo wady częściowe dotyczą tylko fragmentu materiału (np. lokalne zabrudzenie, zaciągnięcie, punktowy ubytek). Taki defekt bywa możliwy do ominięcia podczas krojenia, jeśli pozwala na to układ elementów.
- Odpowiedź "zasadniczych." jest nieprawidłowa, ponieważ pojęcie to odnosi się do stopnia istotności wady (czy dyskwalifikuje materiał/element), a nie do tego, czy wada jest rozproszona czy miejscowa. Wada rozproszona może być zarówno istotna, jak i mniej istotna — to zależy od jej typu i intensywności.
- Odpowiedź "niezasadniczych." również jest nieprawidłowa z tego samego powodu: opisuje raczej klasę ważności wady niż jej rozmieszczenie na powierzchni. Niektóre wady wpływające na estetykę mogą być uznane za niezasadnicze, ale pytanie nie pyta o wagę, tylko o zasięg.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się sformułowania typu "na całej powierzchni", "w wielu miejscach", "równomiernie", zwykle chodzi o klasyfikację rozmieszczenia wady (np. rozproszona). Gdy mowa o "dyskwalifikacji", "istotności", "wpływie na trwałość", częściej chodzi o podział na wady zasadnicze i niezasadnicze.
