W programowaniu CNC podprogram (subprogram) oznacza wydzielony fragment kodu NC, który nie jest jedynie pojedynczą linią technologiczną, lecz stanowi osobną, zamkniętą część programu przeznaczoną do wielokrotnego użycia. W praktyce operator spotyka się z tym wtedy, gdy w programie powtarza się ten sam zestaw ruchów (np. obróbka kilku identycznych cech, wiercenie w wielu pozycjach, powtarzalny przejazd konturu). Zamiast kopiować te same linie wiele razy, tworzy się podprogram i wywołuje go w odpowiednich miejscach.
Kluczowe w rozpoznaniu podprogramu jest odróżnienie:
- definicji podprogramu – czyli bloków, które faktycznie tworzą wydzielony fragment kodu (ma swój początek/identyfikację i zakończenie z powrotem),
- wywołania podprogramu – czyli bloku w programie głównym, który tylko uruchamia podprogram, ale sam nie jest podprogramem,
- programu głównego – całości programu sterującego, w którym mogą znajdować się wywołania oraz inne operacje.
Odpowiedź poprawna wskazuje te bloki, które są zapisane jako samodzielny, wydzielony fragment (podprogram). Pozostałe propozycje są niepoprawne, ponieważ opisują elementy innej roli w strukturze programu: albo stanowią fragment programu głównego bez cech wydzielenia, albo są tylko poleceniem uruchomienia/powrotu, które pojedynczo nie tworzy "podprogramu".
Wskazówka egzaminacyjna: patrz na "granice" fragmentu. Jeśli widzisz jedynie linię uruchamiającą, to jeszcze nie podprogram. Podprogram to fragment, który można wskazać jako całość: ma logiczny początek, wykonuje sekwencję ruchów i wraca do miejsca wywołania.
