Błonnik pokarmowy to składniki roślinne (m.in. celuloza, hemicelulozy, pektyny), które w dużej części nie ulegają trawieniu w jelicie cienkim. Jego kluczową, praktycznie najczęściej sprawdzaną w nauce żywienia rolą jest wpływ na pracę przewodu pokarmowego.
Odpowiedź "zwiększa aktywność motoryczną jelit" jest poprawna, ponieważ błonnik:
- zwiększa objętość treści jelitowej (efekt "wypełnienia"),
- wiąże wodę, co zmiękcza masy kałowe,
- skraca czas pasażu jelitowego i pobudza perystaltykę,
- w praktyce dietetycznej pomaga w profilaktyce zaparć.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do typowych, podstawowych funkcji błonnika:
- "wpływa na prawidłowy rytm pracy serca" – rytm serca zależy głównie od układu bodźcoprzewodzącego i gospodarki elektrolitowej, a nie od błonnika jako takiego. Dieta może pośrednio wspierać układ krążenia, ale to stwierdzenie jest zbyt ogólne i nie opisuje charakterystycznej funkcji błonnika.
- "reguluje równowagę kwasowo-zasadową" – równowaga kwasowo-zasadowa jest utrzymywana przede wszystkim przez układ oddechowy i nerki oraz bufory. Błonnik nie jest klasycznym czynnikiem "regulującym" ten parametr w ujęciu egzaminacyjnym.
- "zwiększa zawartość cholesterolu we krwi" – to stwierdzenie jest sprzeczne z powszechnie omawianym kierunkiem wpływu frakcji rozpuszczalnych błonnika (często wskazuje się raczej na korzystny wpływ na profil lipidowy). W kontekście testowym nie jest to prawidłowa funkcja błonnika.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy błonnika i nie podaje dodatkowego kontekstu klinicznego, najbezpieczniej kojarzyć go z pracą jelit: perystaltyką, pasażem, zaparciami i uczuciem sytości.
