W analizie "optycznego" działania fasonu kluczowe są kierunki linii widoczne na przodzie odzieży oraz to, jak prowadzą wzrok obserwatora. Cięcie na linii środka (podział przebiegający wzdłuż środka przodu) tworzy czytelną linię pionową. Linie pionowe są klasycznie kojarzone z efektem "wysmuklenia" i "wydłużenia", ponieważ porządkują kompozycję w górę–dół i zmniejszają wrażenie szerokości.
Dekolt w kształcie wąskiego V wprowadza dodatkowo dwie linie ukośne zbiegające się ku dołowi. Taki układ zwykle "otwiera" górną część przodu i kieruje uwagę wzdłuż osi pionowej tułowia, wzmacniając wrażenie smuklejszej, dłuższej sylwetki. Wąska forma V jest tu istotna: im bardziej skupiony kształt, tym mniejsze ryzyko optycznego poszerzania górnej części.
- Stwierdzenie "skracają sylwetkę" jest niezgodne z dominacją pionowego podziału i prowadzeniem wzroku w dół; skracanie częściej kojarzy się z wyraźnymi liniami poziomymi lub mocnymi odcięciami.
- Odpowiedź "wydłużają ramiona" sugeruje działanie typowe dla rozwiązań akcentujących poziom w obrębie barków (np. szerokie wycięcia, pagony, poziome przeszycia). Przy wąskim V i linii środka główny efekt dotyczy raczej osi pionowej niż "wydłużania" ramion.
- Teza "skracają szyję" jest mało prawdopodobna, bo dekolt V zwykle optycznie wydłuża obszar szyi i wysmukla górę, zwłaszcza gdy nie jest zabudowany pod samą szyję.
Na egzaminie warto myśleć schematem: pion = wydłuża/wysmukla, poziom = poszerza/skróca, a linie ukośne mogą kierować uwagę (zależnie od ich ułożenia). Następnie ocenić, która linia w fasonie jest dominująca.
