Test Bowie-Dick stosuje się w sterylizacji parowej, głównie w sterylizatorach próżniowych. Jego zadaniem nie jest potwierdzenie jałowości wyrobu, lecz sprawdzenie, czy sterylizator prawidłowo usuwa powietrze z komory i ładunku oraz czy para wodna może skutecznie penetrować materiał testowy. Dlatego jest to test "specjalnego przeznaczenia" związany z konkretną funkcją procesu (usuwanie powietrza/penetracja pary), a nie wskaźnik ogólny.
Odpowiedź "2" jest właściwa, ponieważ test Bowie-Dick w klasycznym podziale wskaźników chemicznych przypisuje się do klasy 2, czyli wskaźników używanych w testach specjalnych (a nie do oceny pojedynczej paczki w sensie wskaźnika wewnętrznego dla każdego pakietu).
Dlaczego pozostałe klasy są błędne w tym ujęciu:
- "1" zwykle kojarzy się z wskaźnikami procesowymi (zewnętrznymi), które informują, że pakiet był poddany procesowi, ale nie służą do oceny usuwania powietrza w sterylizatorze.
- "3" oraz inne klasy/typy przeznaczone są do innych zadań kontrolnych (np. pojedynczych parametrów lub wskaźników wieloparametrowych/integrujących), a nie do specyficznego testu funkcjonalnego sterylizatora, jakim jest Bowie-Dick.
- "4" bywa łączona z wskaźnikami wieloparametrowymi dla pakietów, co jest innym zastosowaniem niż test komory/urządzenia.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać: Bowie-Dick = test usuwania powietrza = test specjalny. Na zajęciach i w praktyce możesz spotkać też nowsze nazewnictwo normatywne (np. "typ"), dlatego zawsze łącz pojęcie z funkcją testu, a nie wyłącznie z numerem klasy.
