KWALIFIKACJA OGR2 - STYCZEŃ 2014

W uprawie dwuletniej, nastawionej na kwitnienie wczesną wiosną, bratki zwykle wysiewa się latem, najczęściej w lipcu–sierpniu.

Daje to czas na wytworzenie rozety i korzeni przed zimą, a po przezimowaniu rośliny szybko kwitną.

Stokrotki prowadzone jako dwuletnie wysiewa się latem (typowo VII–VIII) do rozsadników lub inspektów.

Rośliny zimują jako małe rozety, a wiosną następnego roku kwitną obficie, co jest korzystne w nasadzeniach rabatowych.

Wysiew latem pozwala siewkom zdążyć zbudować rozetę i system korzeniowy przed zimą.

Dzięki temu rośliny lepiej zimują i w kolejnym sezonie wiosną szybko ruszają z wegetacją oraz dłużej i intensywniej kwitną niż przy siewie wiosennym.

Oznacza to, że typowy cykl uprawy trwa dwa sezony.

W pierwszym roku (po siewie) roślina głównie rośnie i tworzy rozetę liści oraz korzenie, zimuje, a w drugim roku – zwykle wiosną – obficie kwitnie. Taką technologię często stosuje się w ogrodnictwie ozdobnym.

Tak, spotyka się wysiew wiosenny jako wariant uprawy jednorocznej, ale nie jest to typowa metoda produkcyjna dla wczesnowiosennego efektu.

Rośliny zwykle kwitną wtedy później i krócej oraz mogą być słabsze, bo mają mniej czasu na rozwój przed okresem stresów.

Zbyt późny wysiew (np. późnym latem/jesienią) skraca czas na wytworzenie silnej rozety i korzeni przed zimą.

To może pogorszyć zimowanie, osłabić wzrost wiosną i zmniejszyć obfitość kwitnienia. W praktyce może to też obniżyć wartość handlową rozsady.

W technologii dwuletniej po wysiewie w lipcu–sierpniu pikowanie często wykonuje się we wrześniu, gdy siewki są już dostatecznie rozwinięte.

Celem jest rozsadzenie roślin, poprawa rozwoju systemu korzeniowego i przygotowanie do dalszej uprawy oraz zimowania.

Najczęściej wysiew prowadzi się w inspektach, na rozsadnikach lub w pojemnikach w miejscu umożliwiającym kontrolę wilgotności i temperatury.

Chodzi o uzyskanie wyrównanej rozsady, którą następnie można pikować i przygotować do sadzenia jesienią lub wczesną wiosną.

Gotowość do zimowania oznacza zwykle dobrze wykształconą, zwartą rozetę liści i zdrowy system korzeniowy (roślina nie jest "wyciągnięta" i nie ma objawów chorób).

Taki materiał po siewie letnim lepiej znosi zimę i daje szybki start oraz kwitnienie wiosną.

Najczęstszy błąd to automatyczne wybieranie miesięcy wiosennych, bo "wiosną się sieje".

W roślinach dwuletnich trzeba pamiętać o celu: kwitnienie wiosną następnego roku wymaga siewu latem, by roślina zdążyła się przygotować do zimowania.